MAHKEMESİ : İSTANBUL(KAPATILAN) 52. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/02/2013
NUMARASI : 2011/15-2013/18
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 05/02/2013 gün ve 2011/15 - 2013/18 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/10/2014 gün ve 2013/14637 - 2014/16096 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Ç.’den satın almış olduğu emtianın davalı şirketin işlettiği limana getirildiğini ve geçici depolama yerine konulduğunu, müvekkilinin konşimento aslı ve faturası ile birlikte diğer belgeleri de ibraz ederek gümrük işlemlerini tamamladığını, ancak davalı şirketin yasal hiçbir engel yok iken emtiayı müvekkiline teslim etmediğini, müvekkilinden yasada olmayan yük teslim talimat formunun istenildiğini, oysa konşimentonun aslının ibrazı ile emtianın teslim edilmesi gerektiğini, oysa davalı şirketin D.Müsteşarlığı’nın yasal olmayan talimatı gereği yük teslim talimat formu istediğini, bu belgenin istenilmesinin yasal olmadığını, emtianın teslim edilmemesi nedeniyle müvekkilinin zararının bulunduğunu, davalı idarenin de davalı şirkete gerekli uyarıları yapmaması nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkiline ait emtianın teslimine, mümkün olmadığı takdirde emtia bedeli olan 196.288,15 USD'nin temerrüt faizi ile birlikte davalardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı idare vekili, davacıya ait emtia için gerekli belgelerin ibraz edilerek davacıya ambar çıkış fişi verildiğini, davacıdan istenen yük teslim talimat formunun gümrük mevzuatına uygun olmadığını, gümrük işlemleri tamamlanan eşya için düzenlenen ambar çıkış fişi ile emtianın alıcısına teslim edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, G. Müsteşarlığı'nın vermiş olduğu talimat gereği davacıdan yük teslim talimat formunun istenildiğini, taşıyıcının acentesi tarafından emtianın talimat olmasızın teslim edilmemesi gerektiğine ilişkin bilgilendirildiğini, davacının emtiayı alabilmesi için taşıyan veya acentesinden alacağı yük teslim talimat belgesini ibraz etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Denizcilik Müsteşarlığı’nın vermiş olduğu yetki ile liman işletmeciliği ve geçici depolama işi gören davalı şirketin yine aynı idarenin 17.05.2011 tarihli talimatları doğrultusunda yükün teslimi için yük teslim talimat belgesi istemesi gerektiği, bu nedenle yapılan işlemde davalı şirketin bir sorumluluğunun bulunmadığı, diğer davalının ise gümrük işlemleri tamamlanan emtia için gerekli ambar çıkış fişi düzenleyerek davacıya teslim etmesi nedeniyle emtianın davacıya teslim edilmemesinde bir sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı Ö. Sanayi Ürünleri Tcaret Ltd. Şti. vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21/10/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.