FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2013 tarih ve 2013/22-2013/224 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 2004/42834 ve 2004/42836 sayılı " ..." unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin 2010/41046 sayılı ve “... Hoca ” ibareli marka başvurusuna KHK’nın 8/1 maddesi uyarınca yaptıkları itirazın TPE YİDK kararıyla kısmen reddedildiğini, oysa müvekkil şirketin 1992’de kurulduğunu, radyo ve televizyon işleri ile iştigal etmekte olduğunu, çok sayıda ... markası bulunduğunu, ... FM’in ilk radyo istasyonlarından olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı TPE vekili; iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şahsa usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının marka başvurusuna davacı tarafından yapılan itirazların YİDK tarafından “muteriz markalarının radyo programları yapım sektörü bakımından bilinirliğe sahip ve ayırt ediciliğinin yüksek olması” gerekçesiyle “Film, TV ve radyo programları yapım hizmetleri” yönünden kısmen kabul edilmiş ve başvurunun bu hizmetler yönünden reddine, diğer hizmetler yönünden ise tescil işlemlerinin devamına karar verilmiş ise de davalı başvurusuna konu markanın tescil kapsamı ile davacının itiraz gerekçesi markalarının tescil kapsamlarının birebir aynı olduğu, “...” ibaresinin her iki tarafa ait markada da markanın asli unsuru olduğu, ortalama tüketici kitlesinin umumi ve bütüncül bakış açısına göre değerlendirildiğinde markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1 (b) maddesi anlamında karıştırma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK’nun 2 012-M-2636 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil olunan 2010/41046 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy