MAHKEMESİ: ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 17/12/2014
NUMARASI: 2014/405-2014/409
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2014 tarih ve 2014/405-2014/409 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "R." ibareli marka tescil başvurusunun "R.+Şekil" ibareli marka mesnet gösterilerek kısmen reddedildiğini, yaptıkları itirazın TPE YİDK'nca kabul edilmediğini, ancak başvuruya konu marka ile redde mesnet marka arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında bir benzerliğin bulunmadığını ileri sürerek TPE YİDK'nun 2014/M-11857 sayılı kararının iptalini, müvekkilinin markasının talep edilen tüm sınıflarda tescilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı markası ile redde mesnet markanın ayırdedilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru ve redde mesnet markalardaki özel ve özgün şekiller ile yazım biçiminin, ayrıca tamamen farklı bir anlamı ifade eden kelimelerin ve şekillerin, davacı markasını redde mesnet markadan menşei itibariyle ayrılabilir ve teşhis edilebilir hâle getirdiği, işletmesel bağlantılandırma ihtimalinin 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi kapsamında bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 7/b maddesi uyarınca bir ret kararı verilebilmek için herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeyecek derecede işaret ile redde mesnet markanın ve kapsamlarındaki ürünlerin benzer sayılması gerektiği, oysa yargılama konusu olayda bu hâlden sözedilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne, TPE YİDK'nın 2014/M-11857 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.