MAHKEMESİ: FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ...Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2014 tarih ve 2013/222-2014/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin 09. sınıfta yer alan “şarj aletleri, kablolar, bilgisayarlar vs.” yönünden tescili istemiyle yaptığı 2012/28441 sayılı başvurunun ve itirazlarının, MDB ve YİDK tarafından reddedildiğini, oysa dava konusu markanın,... ve... gibi cihazların şarj edilmesi ve veri aktarımı için kullanılan USB bağlantı kablosu olduğunu, dava konusu markanın KHK 5. maddede belirtilen tescil edilemeyecek işaretlerden olmadığını, ayırt ediciliğinin bulunduğunu, özellikle üzerindeki yatay dikdörtgen şeklin ayırt edicilik sağladığını, davaya konu şeklin teknik bir zorunluluktan kaynaklanmadığını, 556 sayılı KHK’nın 7/son maddesi gereğince tescilin reddedilemeyeceğini, 2003 Nisan’ından beri piyasada kullanılan bir ürün olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili; iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; ortalama tüketici kitlesinin dava konusu işareti ürün ambalajları üzerinde gördüklerinde marka olarak algılamayacakları, zira işaretin ürünün bizzat kendisi olduğu ve işlevsel özellik taşıdığı,.. ve... gibi cihazlarda şarj aleti olarak bu görsele konu ürünlerin kullanılmasının zorunluluk olduğu, yedek parça niteliğindeki ürünün bizzat kendisinin marka olarak tescili halinde, yedek parça üretme tekelinin de marka başvurusunda bulunan şirkete bırakılması anlamına geleceği, böyle bir yaklaşımın 554 sayılı KHK’nın 22/1 (a) maddesine de aykırı olacağı, şarj aleti telefon girişi aparatının orta kısmında bulunan “-” işaretinin de ayırt ediciliği sağlayacak ve marka algısı oluşturacak bir işaret olmadığı, işaretin KHK’nın 7/2 maddesi uyarınca kullanım sonucu ayırt edici kılındığına ilişkin iddiaların da ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.