MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Söğüt Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2014 tarih ve 2014/415-2014/751 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 28/01/2005 tarihinde 80.000,00 TL bedelli 36 ay vadeli ticari kredi kullandığını, bu kredi nedeniyle müvekkilinden haksız kesintiler yapıldığını ileri sürerek, şimdilik haksız kesinti bedeli olan 2.000,00-TL'nin kesinti tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın taşıt kredisi ve rehin sözleşmesi çerçevesinde tahsil edilen masrafların istirdadı istemine ilişkin olduğu, dava konusu olayda her ne kadar iki taraf tacir sıfatını haiz olsa da, gerçekleşen sözleşme açısından davacının tüketici konumunda olduğu, kredi sözleşmesi nedeniyle artık tüketicinin korunması ile ilgili mevzuatın uygulanacağı, bu nedenle ilgili uyuşmazlıkların tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiğinden bahisle, görevsizlik kararı verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava, davacının davalı bankadan kullandığı ticari krediye dayalı olarak haksız tahsil edildiği ileri sürülen komisyon ve masrafların tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece davaya konu taşıt kredisi ve rehin sözleşmesi açısından davacının tüketici konumunda olduğu gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilmiştir
4077 sayılı Yasa'nın 3/e bendinde tüketici kavramı tanımlanmış olup, bir mal veya hizmeti "ticari amaçlarla" edinen kişiler anılan yasa açısından tüketici sayılmazlar. Bu nedenle, davacı şirketin ticari nitelikte bir araç alımı için davalı bankadan çekmiş olduğu kredi, tüketici kredisi olarak nitelendirilemez. 6102 sayılı TTK’nın 4/f. maddesine göre bankacılık işlemleri mutlak ticari davalardandır. Bu anlamda davanın 4077 sayılı Yasa ile ilgisi olmayıp davanın niteliğine göre görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğu, ticaret mahkemesinin bulunmadığı yerler bakımından ise asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğunun kabul edilmesi gerektiği açıktır. Bu durumda mahkemece, ticaret mahkemelerinin görevli olduğu kabul edilip işin esasına girilmesi gerekirken, tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulüyle, kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy