MAHKEMESİ: MANİSA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ: 11/12/2014
NUMARASI: 2013/226-2014/1080
Taraflar arasında görülen davada Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2014 tarih ve 2013/226-2014/1080 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalının taşıma işini yaptığını, muhtelif zamanlarda yapılan taşımaya ilişkin ücretlerin davalı tarafından ödenmediğini, buna dayanılarak icra takibi başlattıklarını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve alacağın yüzde 20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacı firmanın kargo taşıma işini gereği gibi yerine getirmediğini, müvekkilinin A.'nın I. kentinde yapılacak olan fuara gönderilmiş olan tanıtım amaçlı kullanılacak malzemelerin davacı kargo firması tarafından belirtilen sürede teslim edilmediğini, bu gecikme nedeniyle belediyenin ve ili tanıtan fuar standının fuarın resmi açılış töreninde boş kaldığını, kargoların dönüşünün de geciktiğini, davacının kargoları teslim etmediği taktirde herhangi bir ücret talep etmeyeceğini yazılı olarak taahhüt ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının, davalı Belediye'ye ait eşyaları fuarın başlangıç tarihinde ilgili yere teslim etmediği gibi fuar bitiminde de davalı Belediye'ye ait eşyaların getirilerek teslim edilmediği, eşyaların bir süre yurt dışında kaldığı davalı Belediyenin gayretleri sonucunda A. yetkililer tarafından Belediye'ye ait eşyaların havalimanına gönderildiği, daha sonra yine Belediyenin girişimleri ile eşyaların İ. Gümrüğüne getirtilerek buradan Belediye yetkililerince alındığı, ayrıca davacının Manisa Belediyesine hitaben yazdığı 09.05.2011 tarihli dilekçede, “A. I. şehrinden M. Belediyesine ait kargoların Manisa Belediyesine teslim edilmemesi durumunda ücreti ödemeyeceklerini kabul ederim” şeklinde beyanda bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, taşıma sözleşmesine dayalı navlun alacağının tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali isteminden ibarettir. Taraflar arasında davalıya ait eşyanın T.'den A.'ya, oradan da tekrar Türkiye'ye nakli konusunda bir sözleşme ilişkisinin varlığı sabit olup tarafların da kabulündedir. Davalı yanın taşımanın gecikmeli yapılmasından ötürü herhangi bir takas veya mahsup talebi söz konusu olmadığına göre, dosya kapsamı itibariyle uyuşmazlığın, esas itibariyle, A.'dan T.'ye yapılan taşımanın davacı tarafından yerine getirilip getirilmediği vakıası etrafında toplandığının kabulü gerekir. Davacı yan söz konusu taşımanın kendisi tarafından yerine getirildiğini, bu hususta düzenlenen faturanın davalı yanca itirazsız kabul edildiğini ileri sürerek bu yoldaki yazılı delillerini sunmuş, davalı yan ise Al.-T. arasındaki taşımanın davacı tarafından yerine getirilmediğini, emtianın A. yerel yetkililerince kendilerine gönderildiğini savunarak söz konusu vakıanın ispatı için bir kısım yazılı deliller ile tanık deliline başvurmuştur. Tarafların bu yolda ibraz ettikleri yazılı delillerin incelenmesinde, esasen birbirlerini teyid ettikleri, A.'dan dönüş için yüklenen emtianın davacı tarafından uçak ile önce A. Havalimanına getirildiği, daha sonra davalının girişimi üzerine İ. A. M. Havalimanında davalı yetkilisine teslim edilmiş olduğunu gösterdikleri gözlenmekte olup bu belgeler karşısında dönüş taşımasının A.yetkililer tarafından yerine getirildiğine ilişen davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilemez.
Şu halde, mahkemece, gidiş-dönüş taşımasının davacı yanca yapıldığı kabul olunmak suretiyle, dönüş taşımasına ilişkin teslimatın Manisa yerine İzmir'de yapılmasından ötürü davacının fatura bedelinden herhangi bir indirim yapılmasını gerektirir hal olup olmadığı konusunda gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşıma konusu emtianın sonuçta davalıya teslim edilmiş olduğu gözden kaçırılmak ve davacı acentasının beyanına dayanılmak suretiyle davanın tümüyle reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.