MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 01/12/2014
NUMARASI : 2013/66-2014/112
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/12/2014 tarih ve 2013/66-2014/112 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “A.” markasını İtalya başta olmak üzere bir çok ülkede tescil ettirdiğini ve markanın özellikle Avrupa'da evcil hayvan maması sektöründe bilinen bir marka haline geldiğini, dava dışı A. Hayvansal Ürünleri Ltd. Şti'nin 2011 yılına kadar müvekkilinin markasını taşıyan mamaları Türkiye'de satmak için müvekkilinden satın aldığını, fakat daha sonra bu firma ile olan ilişkisini sonlandırarak Türkiye'de bir firma kurup Avrupa'da tescilli markalarını Türkiye'de tescil ettirme ve pazarlama kararı aldığını, daha sonra dava dışı A. Ltd. Şti'nin 2010/80144 no'lu "A. M." markasını kendi adına tescil ettirdiğinin öğrenildiğini, firmanın kötüniyetli hareket ederek müvekkilinin “A.” markası ile ayırt edilemeyecek derecede benzer işbu marka için başvuruda bulunduğunu ve daha sonra anılan markayı davalıya devrettiğini, her iki firma arasında organik bağ olduğunu, davalının müvekkilinin diğer markalarının benzerleri için de tescil başvurusunda bulunduğunu, yaptırılan delil tespiti ile davalının müvekkilinin marka, logo ve ürünün paketlerinin aynılarını kullandığının tespit edildiğini, müvekkilinin “A.” markasının gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürerek, davalı markası ile müvekkili markasının 31. sınıfta yer alan emtialar bakımından benzer olduğunun tespiti, davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, markalar arasında iltibas yaratacak bir benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin marka tescili hukuka uygun olup, kötüniyet iddiasının da yersiz olduğunu, davacı markasının tanınmış marka olmadığını, davacının müvekkilinden önce marka tescili için bir girişimde bulunmadığını, davacı markasında bulunan ibarenin genel geçer ve herkesçe kullanılan bir ibare olduğunu, müvekkilinin kendi tescilli markasını kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “A.” markasının tüm dünyada davacı tarafından davalı tescilinden yıllar önce tescil edildiği, davalının dava konusu "A.M." markasının davacı markası ile iltibas oluşturduğu, davacının üstün hak sahibi olup, davalı tescilinin de kötü niyetli olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı markasının tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy