MAHKEMESİ : ANKARA 3. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 17/12/2013
NUMARASI : 2012/171-2013/265
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2012/171-2013/265 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/11/2014 gün ve 2014/10043-2014/18058 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Z. Grup Şirketleri arasında yer aldığını ve “V.” ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “E. H.+şekil” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı, TPE’ye başvuruda bulunduğunu, 2010/21843 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından "V." esas unsurlu markaları gerekçe gösterilerek Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itiraz yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkiline ait "V." ibareli markalarının tanınmış marka olduğunu, davalı başvurusunda bulunan sınıfların aynı olduğunu, Estel markasının tescili halinde KHK’nın 8/4. maddesinde belirtilen 3 koşulun gerçekleşeceğini, KHK.’nin 8/5. maddesi gereğince E. ibaresinin tescili halinde davacının ticaret unvanı ile de karışıklığa sebep olacağını, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 2012-M-1958 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, davacı markaları ile davalı şirkete ait markanın 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddeleri anlamında benzer olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davacı markaları ile müvekkili şirkete ait markanın 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddeleri anlamında benzer olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı markaları ile davalı şirkete ait markanın 556 sayılı KHK'nin 8/1-b hükümleri anlamında benzer olmadıkları, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesindeki koşulların oluşmadığı, YİDK kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy