MAHKEMESİ: İSTANBUL (KAPATILAN) 49. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 17/04/2013
NUMARASI: 2012/20-2013/96
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17.04.2013 gün ve 2012/20-2013/96 sayılı kararı bozan Daire’nin 02.10.2014 gün ve 2013/13540-2014/15074 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında 27.09.2007 tarihli kredi sözleşmesinin imzalandığını, (2.000.000) TL tutarlı sözleşme limitinin 30.10.2008 tarihinde (45.000.000) TL’ye yükseltildiğini, 06.11.2008 tarihinde davalının B. Şubesi ile (23.100.000) USD bedelli bir sözleşme daha imzalandığını, kredinin 10 yıl vadeli olduğunu, yıllık %12,75 faiz oranının kararlaştırıldığını, dava dışı G. Bankası A.Ş'nin (30.000.000) USD tutarlı 8 yıl vadeli krediye yıllık %6,35 oran teklif ettiğini, davalı Bankanın B. Şubesi ile imzalanan sözleşmede erken kapatma hakkının bulunduğunu, 19.08.2010 tarihinde davalıya erken ödeme talebinin iletildiğini, davalı Bankanın sözleşmenin 22. maddesi gereğince 15.09.2010 tarihi itibariyle kapatma maliyetinin (4.884.610) USD olduğunu bildirdiğini, Bankanın daha sonra bu ücreti (3.000.000) USD’ye indirdiğini, kredinin (3.000.000) USD ödenmek suretiyle 24.01.2011 tarihinde kapatıldığını, erken ödeme ücreti talebinin sözleşmeye aykırı olduğunu ileri sürerek, (3.000.000) USD erken ödeme ücretinin davalıdan tahsilini, bu talep kabul edilmez ise fahiş olan kısmın geri ödenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının 21.01.2011 tarihinde davalı bankaya başvurarak, 24.01.2011 tarihi itibariyle (3.000.000) USD erken kapatma masrafını ödeyip kredi borcunu kapattığı, davalının esasen erken kapatma bedeli olarak (321.750) USD talep edebilecekken (3.000.000) USD gibi yüksek bir bedel talep ettiği, asıl sözleşmenin 22/12. maddesiyle müşterinin erken kapatma talebinin kabulünün münhasıran bankanın inisiyatifine bırakıldığı, bununla da yetinilmeyip müşterinin bakiye anapara borcu, akdi faiz, fon ve gider vergisi ile birlikte bankanın tek taraflı olarak belirleyeceği erken kapatma ücretinin de ödenmesi koşulunun getirildiği, bu hükmün mahkemece denetlenmesi gerektiği, aksi halde somut olaydaki gibi akdin devamında menfaati olan tarafın, tek taraflı olarak belirlediği fahiş erken ödeme bedeli ile diğer tarafa tanınan hakkın sağlayacağı avantajı peşinen bertaraf edebileceği, somut uyuşmazlıkta davacıdan alınan 21.01.2011 tarihli yazı konusunda BK'nın 21. maddesinde belirtilen gabin olgusunun objektif ve subjektif şartlarının gerçekleştiği, davacı tarafın ödediği (3.000.000) USD'den, ödemesi gereken (321.750) USD mahsup edildiğinde, kalan (2.678.250) USD'yi davalıdan talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne (2.678.250) USD alacağın 10.02.2011 tarihinden itibaren Devlet bankalarının USD cinsi mevduata uyguladığı en yüksek orandaki faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02/10/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve Dairemiz bozma ilamının (2). bendi beşinci paragrafında yazılı "kredi borcunun aynı koşullarla erken kapatılması halinde uyguladıkları faiz oranları" cümlesindeki "faiz oranları" ibaresinin "erken kapama komisyon oranı" olarak anlaşılacak olmasına göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 22.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.