MAHKEMESİ : ANKARA 2. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 09/10/2013
NUMARASI : 2012/208-2013/198
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/10/2013 gün ve 2012/208-2013/198 sayılı kararı onayan Daire’nin 22/10/2014 gün ve 2014/8330-2014/16189 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirket ile dava dışı A. İmalat Sanayi ve Ticaret A.Ş'nin 07.01.1982 tarihinde lisans sözleşmesi imzaladığını, anılan sözleşmenin lisans alan dava dışı şirkete ''A.'' markasını bedelsiz ve süresiz olarak kullanma hakkı ile markanın yeni şekillerini tescil ettirip kullanma yetkisi verdiğini, dava dışı şirketin anılan lisans sözleşmesinden doğan haklarını 10.04.2006 günlü alt lisans sözleşmesiyle 49 yıllığına müvekkili şirkete devrettiğini, bu şekilde müvekkilinin ''A.'' ve ''A. M.'' markası üzerinde münhasır hak sahipliği elde ettiğini, nitekim A. ibareli 2006/13030, 2007/6090, 2008/881 ve 2011/3404 sayılı markaları adına tescil ettirdiğini, müvekkilinin 07.10.2009 tarihinde "A. M." ibareli 7. sınıf için marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun Resmî Marka Bülteni'nde yayımlandığını, bunun üzerine davalı şirketin "A." ibareli 7 ve 11. sınıftaki 1994/82825 sayılı markasına dayanarak başvurunun reddi istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edilerek müvekkili başvurusunun 7. sınıftaki ürünler bakımından reddedildiğini, müvekkilinin ret kararının kaldırılması istemiyle itirazda bulunduğunu, itirazı inceleyen YİDK'nın müvekkilinin itirazının reddine karar verdiğini, kararın hukuka uygun bulunmadığını, zira başvuru konusu A. ibareli marka üzerinde münhasır hakkın sahibine ait olduğunu, bu marka duyulduğunda ilk olarak müvekkilinin akla geldiğini, markayı müvekkilinin tanıttığını, müvekkilinin müktesep hakkının bulunduğunu, davalı muterizin kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline ve başvurunun tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili ve davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy