ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/09/2013 tarih ve 2013/221-2013/438 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilince taraflar arasındaki taşıma sözleşmesine istinaden davalı firma aracılığıyla 13.6.2011 tarihinde adedi 6.083,00 USD olan 8 adet Sytem Control and Communication Board” adlı ürünlerin alıcı ... Telekomünikasyon Dış. Tic. Ltd. Şti'ne gönderildiğini, söz konusu ürünlerin alacıya teslim edilmediğini, davalı firma ile bu hususta yazışmalar yapıldığını, davalı firma tarafından malların teslimine ilişkin belge sunulamadığını, davalı firmanın kötü niyetli olarak müvekkilini oyaladığını ileri sürerek taşınan eşyaların bedeline karşılık toplam 87,595,20 TL'nin 18.7.2012 tarihinden itibaren en yüksek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu malların yurt içi taşıma sözleşmesine konu edildiğini, mülga TTK'nın 767. maddesi uyarınca taşıyıcıya karşı açılabilecek davanın bir yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğunu, davanın yasal süresinde açılmadığını savunarak zamanaşımı def'inde bulunmuş, davanın esasına yönelik; taşımaya konu malların alıcıya teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu taşımanın yurt içi taşıma niteliğinde bulunduğu, taşımanın yapıldığı tarih itibariyle uygulanması gereken mülga TTK'nın 767. maddesi uyarınca bir yıllık zamanaşımına tabi olduğu, davacı tarafından zamanaşımı süresi sonrasında 9.1.2013 tarihinde davalıya ihtar gönderildiği, somut olayda zamanaşımını kesen sebebin bulunmadığı, davalı tarafından süresinde zamanaşımı def'inin ileri sürüldüğü gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.