MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 29/09/2014
NUMARASI : 2013/295-2014/263
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2014 tarih ve 2013/295-2014/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalı şirketin 2001/05778 ve 2001/11812 sayılı ve “A.” ibareli markalarının Türkiye’de son beş yıldır kullanılmadıklarını, müvekkil şirket 1997 yılında kurulan göz bilimi alanında ülkenin lider kuruluşlarından biri olduğunu, müvekkili firmanın 2007/18499 sayılı “a. c.” ibareli marka başvurusunun dava konusu markalar gerekçe gösterilerek TPE tarafından reddedildiğini, ileri sürmüş ve anılan markaların 09. sınıfta yer alan “Gözlükler, Güneş Gözlükleri, Lensler ve bunların kutuları, kılıfları, parça ve aksesuarları ile optik cihazlar ve araçlar” emtiası yönünden kullanmama sebebiyle kısmen hükümsüzlüklerine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; müvekkili markalarının tescilli olmadığı mallar bakımından kısmen hükümsüz kılınmasının hukuk tekniği bakımından mümkün olmadığını, müvekkilinin “A.” markasının sahibi olduğu web sitesi aracılığıyla tüm dünyada aktif olarak kullandığını, beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı tarafça markalarının, hükümsüzlük talep olunan mallar yönünden tescilli olmadığını ileri sürülmüş ise de, TPE'nin 15.08.2014 tarihli yazısı ile dava konusu markaların 09. sınıfta yer alan “Gözlükler, Güneş Gözlükleri, Lensler ve bunların kutuları, kılıfları, parça ve aksesuarları ile optik cihazlar ve araçlar” mallarını da kapsadığının anlaşıldığı, buna rağmen davalının, markanın son 5 yıllık süre içerisinde Türkiye içerisinde kullanımına ilişkin olarak hiçbir delil sunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy