MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/03/2014 tarih ve 2013/190-2014/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan genel kredi sözleşmesi kapsamında 175.000,00 TL kredi kullandığını, kredinin erken kapatılması sırasında müvekkilinden haksız ve hukuka aykırı olarak 17.377,50 TL erken kapatma ücreti alındığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000 TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. 17.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 11.297,48 TL olarak artırmıştır.
Davalı vekili, taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinde erken kapatma ücretinin alınacağı düzenlemesine yer verildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki düzenlenen sözleşmenin 15.6. maddesinde kredi erken kapatma ücretinin belirleme yetkisinin davalı bankaya tanındığı, bankanın bu yetkisini MK.2. maddesindeki dürüstlük kuralına aykırı kullandığına ilişkin iddiada bulunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken kapatılması nedeniyle haksız alındığı iddia olunan erken kapatma ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki genel kredi sözleşmesinin 15.6. maddesinde “kredinin vadesinden önce ödenmesini kabul edip etmemekte ve bu halde uygulanacak faiz oranını ve erken ödeme ücreti miktarını belirlemekte bankanın serbest olduğu” hükmü düzenlenmiştir. Anılan hükümle kredinin vadesinden önce kapatılması halinde davalı bankanın erken kapatma ücreti talep edebileceği düzenlenmiş ise de davalı bankanın hangi oranda erken kapatma ücreti aldığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Mahkemece, diğer bankalardan genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun erken ödenmesi halinde uyguladıkları ücret oranları sorulmak suretiyle davalı bankanın uyguladığı erken kapatma ücreti oranının fahiş olup olmadığı makul oranın ne olduğu hususlarında bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.