MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/01/2015
NUMARASI : 2014/87-2015/5
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2015 tarih ve 2014/87-2015/5 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin "Ö." ibareli markaların sahibi olduğunu, TPE'ye yaptığı 35. sınıftaki başvurularının ise davalının "ŞK Ş." markası mesnet gösterilerek reddedildiğini, davalı adına kayıtlı olan 2001/10357 nolu markanın 35. sınıfta kullanılmadığını tespit ettiklerini ileri sürerek markanın 35/6 alt grup bakımından kullanmama nedeniyle hükümsüz kılınmasını ve terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin markayı kullandığını, markayı taşıyan ürünlerin bayiler aracılığıyla, fabrika showroomunda ve internet üzerinden satışa sunulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından markanın ürün markası olarak kullanıldığı, ancak kendisine ait bir mağazada satış faaliyetinin henüz gerçekleşmediği, yani 35/6 gurupta yer alan mağazacılık hizmetinin davalı tarafından marka altında ortaya konmadığı, dolayısıyla, dava tarihinden itibaren geriye doğru 5 yıl boyunca markanın bu sınıfta kullanılmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı 2001/10357 nolu markanın 35/6. alt grubunda yer alan "müşterilerin malları elverişli biçimde görmesi ve satın alması için, çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri (katalog yoluyla, elektronik ortamda, perakende ve toptan mağazalar açmak suretiyle)" bakımından kısmi hükümsüzlüğüne, sair emtia yönünden tescilinin devamına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy