MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
... (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/04/2014 tarih ve 2014/242-2014/242 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz eden vekili, müvekkilinin ihtiyati haciz talebine konu çekin keşidecisi olduğunu, çek bedelinin muhatap banka hesabına depo edildiğini, ancak ciranta olan ... San. Tic. Ltd. Şti. başvurusu üzerine ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/131 D.iş sayılı kararı ile çek ile ilgili ödeme yasağı konulduğunu, takip konusu alacağın tahsili için ihtiyati haciz kararı alınmasına müvekkilinin sebebiyet vermediğini ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.
Karşı taraf alacaklı vekili, ihtiyati hacze itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, duruşmalı olarak yapılan incelemede, ihtiyati hacze yapılan itiraz sebeplerinin esas ile ilgili yargılamayı gerektirdiği ayrıca itiraz sebeplerinin İİK'nın 265. maddesinde belirtilen itiraz sebeplerinden olmadığı gerekçesiyle ihtiyati hacze itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, ihtiyati hacze itiraz eden tarafından depo edilen paranın, icra takibinin tedbiren durdurulmasına yönelik teminat niteliğinde olmasına ve takibinde tedbiren durdurulmasına göre ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.