MAHKEMESİ: ANKARA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 28/03/2014
NUMARASI: 2014/230-2014/179
Hasımsız olarak görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2014 gün ve 2014/230-2014/179 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/11/2014 gün ve 2014/10640 - 2014/17466 sayılı kararı aleyhinde talepte bulunan vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Talepte bulunan vekili, müvekili şirketin yönetim kurulunun 14/05/2013 tarihinde yaptığı toplantıda şirketin öz sermayesini artırma kararı aldıklarını, ayni olarak sermaye artırmak için şirket ortağı ve yönetim kurulu üyeleri olan Y.Y. ve T. Y.'in müşterek mülkiyetindeki A. İli, K. İlçesi, B. Mahallesi, H29, D;13-A 1 : H2 Pafta, .. Ada, .. parselde bulunan 48.432,92 m2 gayrimenkul ile üzerinde bulunan 4 adet tavuk kümesi, lojman binası ve 2 adet idare binasının ayni sermaye olarak şirkete getirme kararı verdiklerini, aynı gayrimenkul üzerinde bulunan ve 2011 yılında inşa edilen 8 adet yeni tavuk kümesinin yap işlet devret sözleşmesi devam etttiğinden bahisle bu talepten ayrık olduğunu, Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2013/346 E. 2013/400 K.sayılı dosyasında dava konusu taşınmaz üzerine TTK 342/1.m. gereği sınırlı ayni bir hak, haciz ve tedbir bulunduğundan açılan davanın reddine karar verildiğini, oysa ipoteğin müvekkil tarafından çekilen krediye teminat olarak şirket lehine verildiğini, bu taşınmazın şirket ana sermayesine kaydedilmesinin şirket aleyhine bir sonuç doğurmayacağını ileri sürerek söz konusu gayrimenkulün 6102 sayılı TTK'nın 342 ve 343.maddeleri gereğince değerinin bilirkişi marifetiyle tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, talebin reddine dair verilen karar, talepte bulunanın temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.
Talepte bulunan vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, talepte bulunan vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, talepte bulunan vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 57,60 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy