MAHKEMESİ : İSTANBUL 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 08/12/2014
NUMARASI : 2014/985-2014/381
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/12/2014 tarih ve 2014/985-2014/381 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında finansal kiralama sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye konu makinenin müvekkiline teslim edildiğini, davalının yasal yükümlülük gereği kira faturalarını her ay düzenli olarak keşide etmesi ve müvekkiline tebliğ etmesi gerekirken bunu yapmadığını, müvekkiline zamanında faturalar tebliğ edilmediğinden vergi dairesine 2012 yılının Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos faturalarının vergi dairesine bildirilemediğini, bu nedenle 5 ayın faturasını düzeltme beyannamesi ile vergi dairesine bildirdiğini ancak vergi ceza ihbarnameleri ile müvekkiline usulsüzlük cezası kesildiğini, ayrıca müvekkilinin fatura bedellerini giderlerden düşemediği için daha fazla vergi ödemek zorunda kaldığını, bu nedenle zarar miktarı olan toplam 4.000,00TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin her ay düzenlemiş bulunduğu faturaları davacı şirketin bildirdiği sözleşme adresine ve bildirdiği yeni adresine usulüne uygun olarak gönderdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; İhtilaf konusu edilen 2012 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos ayına ait fatura bedellerinin ait oldukları aylarda davacı tarafından davalıya ödendiğinin her iki taraf defterlerinde yazılı olduğu, fatura bedellerinin davacı kiracı tarafından davalı kiralayana ödendiği tarihte BA formunu verme şartlarının oluştuğu, buna rağmen BA formlarının verilmemesinin davacının kusuru olduğu, davacının tacir olması nedeniyle basiretli bir tacir gibi hareket etmemesinin sonuçlarına katlanması gerektiği, önceden belirlenmiş aylık ödemelerini bildiği halde BA formlarını vermek için faturaların kendisine tebliğinin beklemesinden kaynaklanan zarardan davalıyı sorumlu tutmanın mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy