TÜKETİCİ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Tüketici Mahkemesi’nce verilen 12/09/2014 tarih ve 2012/1527-2014/1918 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı bankadan kullanmış olduğu krediye istinaden haksız olarak 3.189,16 TL kesildiğini belirterek, anılan bedelin iadesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, talebin iş yeri kredisi nedeniyle kesilen masrafların iadesi istemi olduğu, bu ihtilaflarda 4077 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmasının hukuken olanaklı bulunmadığı, davaya genel hükümlere göre bakılması gerektiği, görevli mahkemenin asliye ticaret mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, talep halinde ve karar kesinleştiğinde dosyanın Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 08/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy