MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/07/2014 tarih ve 2013/371-2014/158 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin ... nezdinde tescili "..." ve "..." ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, her iki markanın da radyo ve televizyon yayın hizmetleri ve haberleşme hizmetlerinde tescilli olduğunu, davalı şirketin ... ibaresini kullanarak radyo yayını yaptığını, diğer davalının da adına kayıtlı internet sitelerinde müvekkili markalarını kullandığını, bu şekilde davalıların müvekkilin markalarından haksız biçimde faydalanarak kazanç elde ettiklerini, davalıların eylemlerinin müvekkilin markasına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabet durumunun tespiti ile tecavüzün önlenmesi ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketin 2005 yılından itibaren “...” adıyla 102.0 frekansından radyo yayını yaptığını, davacı şirketin belli bir süre müvekkil şirkete ait “...”in prodüksiyon işlerini yaptığını ve bu esnada kötüniyetli olarak “...” ibaresinin tescili için başvurduğunu, “...”, “...” ve “...” markalarını ilk oluşturan ve kullananın müvekkili şirket olduğunu ve "..." ibareli tescilli markasının bulunduğunu ayrıca "..." adlı internet sitesinin davalı ...’a değil müvekkil şirkete ait olduğunu ve davalı ...’a husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, davacı adına tescilli "..." ibaresinin ayrıca bir müzik türünü belirttiğini, tür belirtmesi nedeniyle "..." ibaresinin 556 sayılı KHK'nın 7/1-c maddesi uyarınca markanın esas/ayırt edici unsuru olamayacağı, davacının bu ibareye ayırt edicilik kazandırdığından bahsedilemeyeceği, lounge türü müziğe yönelik olarak radyo yayını yapmak inhisarının tek bir kişiye verilemeyeceği, ayrıca davalı ...’a ait "..." internet alan adının davacının "..." ibareli markası ile aynı olduğu, bu durumun davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu gerekçesiyle davalı şirket yönünden davanın reddine, davalı gerçek kişi yönünden de davalının kullanımının davacının marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, men'ine, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, bu kapsamda "..." alan adlı internet sitesine erişimin engellenmesine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Mahkemenin, gerekçeli kararı davalı vekiline 24.10.2014 günü, temyiz dilekçesi ise 24.11.2014 günü tebliğ edilmiş, gerekçeli karar HUMK'nın 433’ncü maddesinde yazılı olan 10 günlük temyize cevap verme süresi geçirildikten sonra, davalı vekili tarafından 08.12.2014 tarihinde katılma yoluyla temyiz edilmiştir. Buna göre HUMK’nın 432/4’ncü maddesine göre süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3-4 sayılı İBK uyarınca Yargıtay tarafından da bu konuda bir karar verilebileceğinden davalılar vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.