MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2014 tarih ve 2014/238-2014/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 2013/06064 kod numaralı ve “...” ibareli marka başvurusunun, ... YİDK’nın 2014-M-3856 sayılı kararıyla, dava dışı şahsa ait 2013/02441 sayılı ve “sosyopark” ibareli markaya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek KHK 7/1 (b) m. uyarınca kısmen reddedildiğini, oysa markaların tertip tarzı ve kompozisyonu itibariyle ilk bakışta görünümleri açısından birbirinden tamamen farklı olduğu ve söz konusu markaların tüketicilerde farklı etki bırakacaklarını ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve müvekkiline ait marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, iptali istenen YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın 556 sayılı KHK'nin 53. maddesi uyarınca marka tescil başvurusunun mutlak ret sebeple reddine ilişkin ... YİDK kararının iptali istemine ilişkin olduğu, her ne kadar başvuru konusu işaret ile ret gerekçesi marka arasında işitsel benzerlik bulunsa bile, görsel ve kavramsal açıdan birbirlerinden farklı oldukları, bütüncül açıdan bakıldığından markalar arasında ilk bakışta fark edilemeyecek derecede benzerlik olgusundan söz edilemeyeceği, KHK’nın 7/1 (b) m. deki benzerlik olgusunu dar yorumlamak gerektiği, KHK 7/1 (b) de ilk bakışta fark edilemeyecek ölçüde benzerlik şartı aranırken, KHK 8/1 (b) maddede bağlantı kurdurtacak ölçüde benzerlik araştırmasına gidilmesi gerektiği bu açıdan, her ne kadar tescil kapsamındaki ürünler aynı/benzer ise de tek başına ürünler arasındaki benzerlik olgusunun KHK’nın 7/1 (b) m.deki benzerlik koşulu için yeterli olmadığı, aksi yöndeki ...’nin kararının hukuki dayanaktan yoksun olduğu ve yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.