MAHKEMESİ : İZMİR FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 18/09/2014
NUMARASI : 2014/34-2014/116
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/09/2014 tarih ve 2014/34-2014/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 31/05/2000 tarihinden beri işletme adı ve tescilsiz marka biçimde kullandığı "S. W.T.H." markasının tanınmışlık özelliği kazandığını, çeşitli illerde şubeleri bulunduğunu, marka sahibinin "kafe, restorant işletmeleri, yiyecek içecek sunum hizmetleri, geçici konaklama hizmetleri" alanında, ayrıca bira harici 33. sınıfta marka başvuruları yaptığını, ancak karşı yanın 2008/088221 nolu 04/04/2008 tarihli "S.W." marka tescili nedeniyle 43. sınıf hizmetler yönünden kısmen red gördüklerini, henüz yargı sürecinin devam ettiğini ve İzmir Fikri Sınai ve Haklar Hukuk Mahkemesi'de 2008/088221 nolu markanın hükümsüzlük davasının devam ettiğini davalıların ise, "Sir W. T.H." ismi altında bu alanda faaliyet göstermek üzere ticari eylemlere giriştiklerini, müvekkilinin kafe fotoğraflarını adreslerini göstermek suretiyle kendilerinin kafeleriymiş gibi çeşitli internet sitelerinde kamuya duyurular yapıp tüketicileri yanılttıklarını ileri sürerek, haksız rekabetin tespitini, önlenmesini, giderilmesini, ref edilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirketlerin marka sahibi olduğunu, 2008/088221 ve 2009/67375 nolu markaların SHVT.. Ltd. şirketine ait olduğunu belirtmiştir. karşı yanla aralarında hukuki çekişme bulunduğunu açılan hükümsüzlük davasının reddedildiğini, temyiz aşamasında olduğunu, ayrıca, müvekkili SVTH... Ltd. tarafından davacıya karşı 2012/94 Esas üzerinden dava açıldığını davacının İzmir mahkemeleri ve Ankara mahkemeleri nezdinde 2010/14 nolu tespitleri yaptırdığını ve müvekkili tarafından bunlara itiraz edildiğini, delil olamayacaklarını, söz konusu fotoğraf ve adreslerin müvekkilleri tarafından kullanıldığına ilişkin bir değerlendirme ve tespit olmadığını; internet sitesindeki haberler yönünden tespit yapıldığı ve bu haberlerin müvekkilleri ile ilgisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "S.W. T. H." markasının 43. sınıfta tescilli sahibi olduğu ve markayı öteden beri işletme adı olarak kullandığı dosyadaki bulgular ve özellikle mahkeme kararları ile sabit olduğu, davalı gerçek kişi ve davalı şirketlerin kendi ticari girişimleri ile ilgili açıklama, reklam, fotoğraflı tanıtım davranışları sırasında, gerekmediği halde, bir takım yanıltıcı, kafa karıştırıcı davranışlarda bulundukları Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2010/14 D.iş dosyasında davalılar K. A.Ş, SVT ve SVTH Gıda'nın internet sitesi yoluyla yapılan reklamlarında davacıya ait bir takım kafe şubelerini kendi şubeleriymiş gibi gösterdiklerinin belirlendiği, İzmir Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2012/62 D.İş sayılı dosyasında ise, K. A.Ş, SVT VE SVTH Gıda'nın internet tanıtımlarında, davacı tarafından işletildikleri belli olan şubeleri ait fotoğrafları kullandıkları bu haliyle, davalıların davacıya ait iş ürünü niteliğini taşıyan iş yeri fotoğraflarını sebepsiz biçimde kullandıklarının kanıtlandığı, sonradan, bu kullanım ortadan kalktığı ve dolayısıyla mahkemede görülen bu dosyanın bilirkişilerince incelenememesinin sonuca etkili olmayacağı, tartışılan eylemlerin TTK'nın 55/1-a-4. madde ile ardından gelen 5. madde c-3. madde hükümleri çerçevesinde özel haksız rekabet oluşturduğu, her ne kadar, bir kısım eylemler zaten son bulmuş olsa da, tekrarlanmaması açısından men kararı almak gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 06/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy