MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/04/2014 tarih ve 2013/257-2014/67 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin şehirlerarası yolcu taşımacılığı yapmakta olduğunu, bu taşımacılığı yapabilmesi için gerekli olan D2 taşıma yetki belgesinin temini amacıyla davalı şirket ile sözleşme yaptığını, sözleşme bedeli olarak davalıya 2.500,00 TL verdiğini, davalı tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeksizin sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini, fesih sonrasında D2 yetki belgesi olmadan yaptığı yolcu taşımacılığı sırasında yapılan denetimde müvekkiline 5.230,00 TL idari para cezası kesildiğini ileri sürerek, sözleşme bedeli ve idari para cezası toplamı olmak üzere 7.730,00 TL zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı şirket yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece, sözleşmede taraflardan birinin usulüne uygun bir fesih ihbarnamesi ile tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetme hakkının bulunduğunun düzenlendiği, davalı tarafından davacıya usulüne uygun fesih ihbarnamesi gönderildiği ve davacının haberdar olduğu, fesih ihbarından sonra D2 belgesi bulunmaması sebebiyle davacıya idari para cezası kesildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, sözleşme bedelinin ve sözleşmenin feshi sebebiyle ödenen para cezasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasında akdedilen 19.04.2012 tarihli Taşıt Sözleşmesi'nin 8. maddesinde yer alan '' Tarafların tek taraflı olarak bu sözleşmeyi feshetme hakkı vardır. Taraflardan birinin usulüne uygun fesih ihbarnamesi ile bu sözleşme bitim tarihinden önce feshedilebilir'' düzenlemesi ve bu sözleşme hükmü çerçevesinde davacıya gönderilen 01.02.2013 tarihli fesih ihbarnamesi esas alınarak, davanın reddine karar verilmiştir.
Yasaların ve sözleşmelerin her hükmüne uygulanması gereken TMK'nın 2. maddesine göre, herkes haklarını kullanmakta ve borçlarını ifada iyiniyet kurallarına riayetle mükellef olup, bir hakkın sırf başkasını ızrar eden kötüye kullanımını kanun himaye etmez. Uyuşmazlık konusu sözleşme maddesi, bu yasa hükmünün ışığı altında yorumlandığında maddenin davalıya keyfi olarak nitelenebilecek mutlak bir hak bahşetmediğinin kabulü gerekir.
O halde, davalının fesih için bir sebep göstermesi ve bu sebebin haklı olması gerekmektedir. Bu durumda mahkemece yapılacak iş, varsa davalıya fesih sebebini açıklattırmak, bunu kanıtlayıcı delillerini ibraz ettirmek, bu konuda davacının savunmasını ve mukabil delillerini toplamak ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmaksızın ve sözleşmenin anılan maddesi hükmüne mutlak bir anlam verilmek suretiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.