MAHKEMESİ : SAKARYA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/12/2014
NUMARASI : 2014/506-2014/939
Taraflar arasında görülen davada Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.12.2014 tarih ve 2014/506-2014/939 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 12/02/2012 tarihinde eşi S. S. adına Fransa'ya 4.800 EURO paranın, davalı para transfer şirketi acentası olan T.C. Z. Bankası Adapazarı Şubesi aracılığı ile gönderildiğini ancak, havalenin alıcı muhatap S. S. henüz Fransa'ya gitmeden pasaport dahi çıkartmadan aynı gün ilgiliye ödendiği T.C. Z. Bankası Adapazarı Şubesi'nin 19/12/2012 tarihli yazısı ile anlaşıldığını, 3. kişiye ödeme yapıldığını, hatalı ödeme nedeniyle zarara uğradığını, T.C. Z. Bankası Adapazarı Şubesi'nin TTK'nın 119/2 maddesi uyarınca davalı para transfer şirketinin acentası olduğundan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 11.184,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, talep doğrultusunda WU merkezi havalenin 12/02/2012 tarihinde Fransa'da S. S. adlı kişiye ödendiğini, teyit belgesinin gönderilmiş olduğunu, müvekkili bankanın acenta sıfatıyla bu işlemi gerçekleştirdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından havale edilen paranın W. U. Firması'nın Fransa Paris Şubesi'nce yanlış kişiye ödenmesinde W. U. Firması'nın sorumlu tutulabileceği, finansal şirkete izafeten Z. Bankası Adapazarı Şubesi'ne dava açılmasının usulüne uygun olduğu, yurt dışında transfer edilen paranın gerçek kişi haricinde başka birine ödenmesinde transfer şirketinin sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 11.184,00 TL'nin dava tarihi olan 21/01/2013 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte W. U. F. Service şirketinden tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 573,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy