MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/02/2015 tarih ve 2014/85-2015/30 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalı adına TPE nezdinde 37. sınıfta 2012/00582 sayılı, 7 sınıfta 2008/28270 sayılı Kent Asansör + şekil ibareli markaların bulunduğunu, davalının 7. sınıfta adına tescilli markasını tescil olduğu sınıf yönünden kullanmadığını, 37. sınıf yönünden "..." ibaresi üzerinde müvekkilinin, önceye dayalı kullanım ve ticaret unvanından kaynaklı gerçek hak sahibi olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli her iki markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin, adına tescilli markalarını tescil olundukları sınıflarda kullandığını, kullanmama nedenine dayalı hükümsüzlük davasının beş yıllık süre dolmadan açıldığını, müvekkilinin kullanımının 25.8.2003 tarihine dayandığını, davacının bu marka yönünden öncelik hakkının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı tarafından kullanılmama nedeniyle hükümsüzlüğü istenilen 2008/28270 sayılı markanın 10.7.2009 tarihinde tescil edildiği, davanın açıldığı 06.05.2014 tarihi itibariyle beş yıllık kullanmamaya dayalı hoşgörü süresinin dolmadığı, bu marka yönünden açılan davanın erken açıldığı, davacının adına tescilli diğer markasını kullandığını ispatladığı, 7. sınıfta bulunan ürünler ile 37. sınıfta bulunan hizmetlerin benzer ve bağlantılı olduğu, davacı adına 37. sınıfta tescilli markanın başvuru tarihinin 03.01.2012, tescil tarihinin 26.03.2013 olduğu, davacı şirketin ticaret unvanının 27.09.2011 tarihinde tescil edildiği, davalının 2. markasının adına tescilli birinci markanın serisi olduğu, bu nedenle davalının 37. sınıf yönünden marka üzerinde öncelik hakkının bulunduğu, davalı tarafından 37. sınıf kapsamında kalan hizmetlere ilişkin 2009-2014 tarihleri arasında pek çok faturanın dosyaya sunulduğu, davalının 13.05.2008 tarihinde marka tescili için başvurup 25.03.2008 tarihinde vergi levhası alarak çalışmaya başladığı, her iki dava yönünden markaların hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davaların reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy