MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. FİKRÎ VE SINAÎ
HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/09/2014
NUMARASI : 2013/217-2014/162
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.09.2014 tarih ve 2013/217-2014/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline ait eser vasfında olan 3 adet ödüllü fotoğrafın davalıların birlikte organize ettikleri İ.T. B. kapsamında davalı üniversitedeki sergide izinsiz olarak sergilendiğini ileri sürerek FSEK 68 maddesi gereğince her bir eser için şimdilik 3.000 TL'den 9.000 TL maddi tazminat ile 5000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı İ.. V.. vekili, müvekkili tarafından gerçekleştirilen bienale, diğer davalı üniversitenin dava konusu fotoğrafların da içerisinde bulunduğu proje ile katkı sağlayıp bienale ev sahipliği yaptığını, proje içeriğinin davalı üniversite tarafından belirlenmesi sebebiyle sorumluluğun diğer davalıya ait olduğunu, bu nedenle müvekkiline husumet düşmeyeceğini, serginin öğrencilere yönelik olması nedeniyle dava konusu fotoğrafların kullanımının FSEK'nun 33. maddesindeki istisna kapsamında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı İ.B.Ü.vekili, üniversite öğrencisinin davacıya ait fotoğrafları ders projesinde kullanıp bunları diğer davalının gerçekleştirdiği bienalde sergilediğini, akademisyenlerin ya da öğrencilerin tüm çalışmalarının üniversite tarafından denetlenmesinin mümkün olmadığı gibi hukuken de böyle bir yükümlülüğü bulunmadığını, fotoğrafların doğrudan müvekkili tarafından kullanılmadığını, serginin öğrencilere yönelik olması nedeniyle dava konusu fotoğrafların kullanımının FSEK'nın 33. maddesindeki istisna kapsamında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait eser vasfındaki 3 fotoğrafın izinsiz olarak davalılardan İ.. V.. tarafından gerçekleştirilen İ. T. B. A.P. çerçevesinde diğer davalı İ. B.Ü. tarafından gerçekleştirilen sergide kullanıldığı, serginin programı ve gerçekleşmesi her iki davalının koordinasyonu ile gerçekleştiğinden hir iki davalıya da husumetin düştüğü, dava konusu eserin kullanımın FSEK'nın 33. maddesindeki istisna kapsamında kaldığı, ticari amaçlı bir kullanımının bulunmadığı, davacının maddi zararının oluşmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, buna karşılık eser sahibinin ismi kullanım sırasında belirtilmediğinden FSEK'nın 15. maddesi gereğince üç fotoğrafın kullanılması, kullanılan eserlerin ödüllü oluşu dikkate alınarak 5.000 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı ve davalılar vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir.
(1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı lar vekilinin aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir.
(2) Dava, eser sahipliğine dayalı maddi, manevi tazminat isteminden ibarettir. Mahkemece, davacının eserden doğan haklarına tecavüz edildiğini iddia ettiği fotoğrafların sergilendiği bienalin, her iki davalının koordinasyonu ile gerçekleştirildiği gerekçesiyle husumet itirazının reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkeme gerekçesinde belirtildiği gibi, davalılar bienalin koordinasyonunu yapmış olup, tecavüz teşkil eden fotoğrafların davacıya ait olup olmadıklarını bilmeleri kendilerinden beklenemeyeceği gibi, davacı tarafından yapılan ihtar üzerine fotoğrafların derhal bienalden kaldırılmış olması karşısında, tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken manevi tazminat yönünden davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle, davalılar vekilinin itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy