MAHKEMESİ : İSTANBUL 4.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/03/2013
NUMARASI : 2008/162-2013/34
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/03/2013 gün ve 2008/162-2013/34 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/09/2014 gün ve 2013/10073-2014/13628 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 10.08.2005 tarihli albüm sözleşmesi ve 11.08.2005 tarihli menajerlik sözleşmesi akdedildiğini, her iki sözleşmenin de 5 yıl süreli olduğunu, davalının müzik piyasasından tamamen uzaklaştığı bir dönemde, müvekkilinin davalıyı yeniden halkın beğenisine kavuşturduğunu, ciddi masraflar yaparak davalıya albüm yapıldığını, tanıtım ve benzeri faaliyetlerinin yürütüldüğünü, ancak bir süre sonra davalının sözleşmelere aykırı hareket ederek kendi başına işler aldığını, gitmesi gereken işlere gitmediğini, bazen bu işlere sonradan giderek davacıdan habersiz bir şekilde ücret aldığını, davacıya ödeme yapmadığını, E. K. ile albüm yapacağını kamuoyuna açıkladığını, oysa menajerlik sözleşmesinin 4.12. maddesi gereği davalının davacının izni olmadan sözleşmesi davacı tarafından yapılmayan işlerde çalışamayacağını, buna rağmen davalının İ. S. D. D., Y. A., O. N. O., M. M.ve U. adlı programlara katıldığını, menajerlik sözleşmesinin 5.2 maddesine göre işlerin bedelinin %50'sinin müvekkiline ait olduğunu, ancak davalının hiçbir ödeme yapmadığını, sözleşmeye aykırı davranan davalının sözleşmenin 8. maddesi gereği cezai şart ödemek zorunda olduğunu, ayrıca davalının haksız ve kötü niyetli olarak ve tek taraflı şekilde sözleşmeleri feshettiğini ileri sürerek, davalının sözleşmeye aykırı davranışlarının önlenmesini, 50.000 USD ceza şartın ve 50.000 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 14.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 68.365,46 TL'ye yükseltilmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının bazı TV kanallarında davalının izinsiz olarak programa katıldığına ve ücret aldığına dair iddiasını ispat edemediği, ancak davalı tarafından yapılan 23.02.2006 tarihli fesih bildirimi haksız olduğundan, davacının taraflar arasındaki menajerlik sözleşmesinin 8. maddesi gereğince cezai şart talep edebileceği, ayrıca bu durumda davacının BK.'nın 108. maddesine göre menfi zararını da davalıdan isteyebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, taleple bağlı kalınarak 50.000 USD cezai şartın ve 30.343,75 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.09.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy