MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 05/03/2015
NUMARASI : 2013/317-2015/140
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/03/2015 tarih ve 2013/317-2015/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı O.. E.. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı; davalı gerçek kişilerin diğer davalı şirketin zaman içindeki yöneticileri olduklarını, davalıların ve çalışanlarının din istismarı yaparak piyasadan para topladıklarını, dilediği an geri alacağı sözü ile davalılara 371.800,00 DM para verdiğini ve karşılığında hisse senedi başlıklı belgeler verildiğini, ancak davalıların kendisine hiçbir bilgi verilmediği gibi parasını da iade etmediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 12.000,00 TL nin davalılardan tahsiline ve maddi ve manevi kayıplarının hüküm altına alınmasına ve 10 yıllık %18 faizinin ve yıllık %20 kar payının yasal faizleri ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; mahkemeden adli yardım talebinde bulunmuştur.
Davacının adli yardım talebi 09.10.2013 tarihli tensip zaptıyla reddedilmiştir.
Adli yardım talebinin reddi kararına karşı davacının 19.03.2014 tarihli dilekçesi ile itirazı üzerine Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25/04/2014 tarih 2014/351-350 D.İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmiştir.
Adli yardım talebinin reddi kararına itirazının da reddedilmesi üzerine, davacı temyiz yasa yoluna başvurmuş ise de; mahkemece, 25.12.2014 tarihli kararı ile 6100 sayılı HMK'nın 337/2, 346/1-2 maddeleri ve geçici 3/1 maddesi ile 1086 sayılı HUMK'nın 432/4. maddesi uyarınca, kararın kesin olup temyizinin mümkün olmadığından bahisle davacının temyiz talebi reddedilmiştir.
Mahkemenin 25.12.2014 tarihli red kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacı O.. E.., 28.04.2015 tarihli dilekçesi ile adli yardım talep etmiş olup HMK 336/2 ve 337/1. maddeleri çerçevesinde incelemenin evrak üzerinde yapılması gerekli görülmekle dosya kapsamı, talep dilekçesi içeriği ve ekli belgeler ve harcın tutarı gözetilerek, davalının kanun yolu harç ve giderleri bakımından adli yardımdan yararlandırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının kanun yolu harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinin kabulüne; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, 6100 sayılı HMK'nın 339. maddesi gereğince 136,00 TL temyiz başvuru harcı ile 27,70 TL maktu temyiz onama harcının temyiz eden davacıdan tahsiline, 09/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy