MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/06/2014 tarih ve 2014/16-2014/129 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ... nezdinde 2011/27572 sayılı “...” ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, başvurunun ... resmi markalar bülteninde yayınlanmasını müteakiben, davalı şirketin "...", "..." ibareli markalarını dayanak göstererek itirazda bulunduğunu, itirazın reddi sonrası, davalı şirketin yeniden inceleme taleplerinin YİDK tarafından kısmen kabul edilerek, marka başvurularının 29, 30, 32. sınıflar yönünden kısmen reddine karar verildiğini, redde dair kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2013-M-6332 sayılı kararının iptaline ve marka başvurularının tüm emtialar için tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunmalar ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu başvurunun 29, 30, 31, 32, 43. sınıflardaki mal ve hizmetlere ilişkin olduğu, itiraza mesnet markaların ise 29, 30, 32. sınıflardaki mal ve hizmetleri kapsadığı, bir başka deyişle malların aynı veya aynı tür veya benzer olduğu, başvurunun standart karakterle yazılmış "COOKFIT" ibaresinden, itiraza dayanak markanın/markaların ise, standart karakterle yazılmış "FİT" ibarelerinden oluştuğu, başvuruda ayrıca sözcüğü çevreleyen elipstik bir çember şekil unsurunun olmadığı, başvuru ve itiraza dayanak markaların işitsel, görsel ve kavramsal olarak benzer oldukları, ortalama tüketicilerin başvuru ile redde mesnet markaları taşıyan ve aynı olan malların aynı işletmeden veya ekonomik veya ticari olarak bağlantılı işletmelerden geldiği yanılgısına düşebileceği ve biri yerine diğerini alması riskinin yüksek olduğu, davacı başvurusu ile davalı markalarının karıştırılma ihtimalinin bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21/12/ 2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy