MAHKEMESİ : KOCAELİ 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/12/2014
NUMARASI : 2014/820-2014/1099
Taraflar arasında görülen davada Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30/12/2014 tarih ve 2014/820-2014/1099 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ING Bank A.Ş. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Y. K. Şubesi'nde uzun süre hesabı bulunduğunu, banka personelinin aldatması ve kasti yönlendirmesi ile parasının O.-S. hesabına yatırdığını, müvekkili parasının hiçbir zaman O. hesabına gitmeyip, Y. A.Ş'nin uhdesinde kaldığını, banka tarafından şubelere gönderilen yazılarda hedef gösterilerek paraların O. hesaba yönlendirilmesinin istenildiğini, banka personelinin mudileri istedikleri irade beyanında bulunmaya zorlamak için hatalı fikrin doğumuna veya teyidine ya da devamına kasten sebebiyet verdiklerini, mudilerin banka personelinin prim usulü hileli yönlendirmesiyle akdin icrasına neden olunduğu için akdin geçerli olmadığını ileri sürerek, 9.655,22 TL'nin faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile 545,00 TL, 6.000,00 TL ve 3600 USD karşılığı 1993,52 TL'nin 23.12.1999 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalı ING Bank A.Ş'den tahsiline, davalı B.. H.. A.Ş. hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise haklarında açılan davanın atiye bırakılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı ING Bank A.Ş. vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin ve fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, mahkemece, uyulan bozma ilamında belirtildiği üzere 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesi uyarınca davalı bankanın harçtan muaf olması nedeniyle aleyhine harca hükmedilmediği belirtilmesine rağmen, hükmün yargılama giderlerine ilişkin bendinde peşin harcın yargılama gideri olarak davalı Banka'dan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu yönden bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin ve fer'i müdahil TMSF vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerine ilişkin 9. benddeki "111,09 TL p.harç" ibaresi dahil olmak üzere o benddeki sonra gelen tüm ibareler silinerek, yerine "toplam 222,00 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre 207,13 TL'sinin davalı ING Bank A.Ş'den tahsili ile davacıya verilmesine" ibarelerinin yazılmak suretiyle kararın temyiz eden davalı ve fer'i müdahil TMSF yararına DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı ING Bank A.Ş'ye iadesine, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy