MAHKEMESİ : SAPANCA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 11/09/2014
NUMARASI : 2013/20-2014/338
Taraflar arasında görülen davada Sapanca Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2014 tarih ve 2013/20-2014/338 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında kira alacağından kaynaklı dava bulunduğunu, Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/218 esas sayılı dosyasının 13.09.2012 tarihili duruşmasında tasfiye edilen davalı şirketin feshine karar verilerek kaydının silindiğinin öğrenildiğini, davalı şirkete karşı açılan dava sonuçlanmadan ve davalı şirketin müvekkiline olan borcunu ödemeden şirketin fesih ve tasfiyesinin yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, aynı mahkemece şirketin ihyası için dava açmak üzere süre verildiğini ileri sürerek 6102 sayılı TTK'nın 547. maddesi gereğince şirketin ek tasfiyesi için ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 6102 sayılı TTK'nın ''ek tasfiye'' başlıklı 547. maddesindeki koşulların somut olayda oluştuğu, dava konusu şirket ile davacı idare arasındaki kira alacağına ilişkin itirazın iptali davasının ek tasfiyeyi zorunlu kıldığı, davacı idarenin alacak hakkı yönünden hukuki yararının bulunduğu, uyuşmazlık konusu olduğu halde söz konusu kira alacağına ilişkin güvence gösterilmemesi nedeni ile ek tasfiyenin muhtemel alacağa ulaşmada tek yol olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile şirketin ihyasına ve A.. K..'ın şirkete tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy