MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
..
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.03.2015 tarih ve 2013/355-2015/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Türkiye'de gıda sektörünün öncü kuruluşları arasında yer aldığını, adına 29. sınıfta tescilli 1991/0111091 sayılı “...”, 1999/015069 sayılı “.. ...+...”, 29, 30, 31. sınıfta tescilli 1996/001659 sayılı “...” ibareli markaların bulunduğunu, “...” ibaresi üzerinde müvekkilinin marka tescili haricinde önceye dayalı kullanım nedeniyle de hak sahibi olduğunu, davalı şirketin TPE nezdinde 29 ve 30. sınıflarda 2005/36839 sayılı “ekzimer ...”, 2007/20736 sayılı “ekzimer ...+...” ibareli markaları adına tescil ettirdiğini, davalı adına tescilli markaların müvekkilinin markalarına iltibasa mahal verir düzeyde benzediğini ileri sürerek 556 Sayılı KHK'nın 8/3, 35. maddeleriyle TMK'nın 2. maddesi gereğince davalı adına tescilli 2005/36839 sayılı “ekzimer ...” ve 2007/20739 sayılı “ekzimer ...+...” ibareli markaların tescilli bulunduğu tüm sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin markalarını 30. sınıfta yer alan mantı, pizza ve milföy hamuru başta olmak üzere dondurulmuş gıdalar yönünden uzun süredir kullandığını, bu ürünler yönünden müvekkilinin öncelik hakkının bulunduğunu, davacı markalarının biri haricinde tamamının 29.01. sınıfta yer alan salam, sosis ve sucuk ya da et ürünlerini kapsadığını, 30. sınıfta yer alan ve müvekkilinin markasal kullanımının bulunduğu ürünlere ilişkin bir tescilinin olmadığını, müvekkilinin markalarından ...sayılı markanın tescil tarihinden itibaren geçen süre dikkate alındığında 5 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğunu, bu nedenle bu markanın hükümsüzlüğünün istenemeyeceğini, müvekkili adına tescilli 2007/20739 sayılı markanın da bu marka nedeniyle kazanılmış hak doğrultusunda hükümsüzlüğüne karar verilemeyeceğini, müvekkilinin 2005/36839 sayılı marka tescili hakkında davacı tarafından 1991/011091 sayılı marka mesnet gösterilmek suretiyle hükümsüzlük davası açıldığını, ... 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2007/204 Esas sayılı dava dosyasında yapılan yargılama neticesinde müvekkilinin markasının
et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri, et mamulleri, et hülasaları, et suları, bulyonlar, işlenmiş su ürünleri, kurutulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş konservelenmiş, dondurulmuş et ürünleri yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verildiğini, söz konusu kararın kesinleştiğini, kesinleşen bu kararın müvekkiline ait markalar yönünden kesin hüküm oluşturduğunu, bu dava öncesinde müvekkilince...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2013/162 Esas sayılı dava dosyasında davacı aleyhine davacının bu davaya dayanak gösterdiği markalarının kullanımı bakımından müvekkilinin marka hakkına tecavüz edildiği iddiasıyla tecavüzün men ve ref'ine ilişkin dava açıldığını savunarak derdest davaların birleştirilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dosyası ile...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/210 esas sayılı dava dosyası arasında davanın tarafları, içerik ve sebepleri yönünden bağlantı bulunduğu, dosyalardan birinde verilecek kararın diğer dosyada verilecek kararı etkileyeceği,...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce 18.12.2014 tarihli yazı ile davaların birleştirilmesine muvafakat verildiği gerekçesiyle dava dosyasının...2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/210 Esas sayılı dosyasıyla HMK'nın 166. maddesi uyarınca birleştirilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
.
Full & Egal Universal Law Academy