MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/12/2014 tarih ve 2013/190-2014/380 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin uzun yıllardır Türkiye’de ulusal düzeyde yayın yapan bir TV kanalı olduğunu, davalı şirketin ... no'lu “...” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin ..... no'lu “....” ve “....” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın reddedildiğini oysa, markalar ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu gibi, tescil kapsamları da benzer olduğundan iltibasın söz konusu olduğunu, davalı markasının tescil edilmesinin aynı zamanda haksız rekabete sebebiyet vereceğini, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, .... .... 2013-M-1703 sayılı kararının iptalini ve tescili halinde markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı .... vekili, ... kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı başvuru markasındaki 09. sınıf mallar ile itiraza gerekçe markalarda yer alan hizmetlerin birbirleriyle çok yakından ilgili hizmetler oldukları, markalara konu işaretler arasındaki benzerliğin (.....) ayırt edilemeyecek düzeyde olduğu ancak, tescil kapsamlarının ilişkili mal ve hizmetler olması nedeniyle, başvuru markası ile itiraza gerekçe markalar arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b m. anlamında karıştırma ihtimaline yol açacak ölçüde benzerlik bulunduğu gerekçesiyle, .... YİDK’in 2013-M-1703 sayılı kararının iptaline, davalı markasının hükümden düşmüş olması sebebiyle hükümsüzlük istemi yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı .... vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı .... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ....'den alınmasına, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.