MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Mahkemesi’nce verilen 13/01/2015 tarih ve 2014/506-2015/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin konşimento tahtında davalı firmanın bir konteyner malını ...'dan ... Limanına taşıdığını, taşınan malın kalitesindeki bozukluk sebebiyle ...'daki alıcısı tarafından malın teslim alınmadığını, bunun üzerine davalı tarafından malın geri getirilmesi ile ilgili olarak talimat verilerek masraflardan sorumlu olacağının talimatta açıkça belirtildiğini, müvekkilinin malı konşimento tahtında geri getirdiğini, ancak konteynerin mahrece iadesini ve limana indirilmesini müteakiben davalı tarafından konteynerdeki malın alınmayarak konteynerin taraflarına iade edilmediğini, kendisine gönderilen faturaların ödenmediği ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 28.380,02 USD'nin davalıdan faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tarafından davalıya ait eşyanın ilk olarak ...'dan ...'ya taşındığı, bu taşımada davacı ile dava dışı ... Servise Ltd. arasında taşıma sözleşmesi kurulduğu, bu ilişkide ... taşıyan, davalının ise taşıtan sıfatının olduğu, eşyadaki kalite bozukluğu nedeniyle alıcı tarafından kabul edilmediği, bunun üzerine davalının tüm masrafları kabul ederek ... ile navlun sözleşmesi kurduğu, ...'nın ise alt navlun sözleşmesi ile eşyayı dava dışı ...S.A.'ya taşıttığı, bu taşımada ...'nın taşıtan davacının ise davalının boşaltma limanındaki acentesi olduğu, davacının 7.083,00 USD'yi dava dışı ...'ye cari hesap ilişkisi içerisinde ödediği, kalan miktarı ise dava dışı taşıyanlara ödediğini ispatlayamadığı gerekçesiyle 7.083,00 USD'nin dava tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi uyarınca en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davacı, davalıya ait emtianın deniz yoluyla ...’dan ...’ya taşınmasında, ... Limanı’nda konteynırın beklemesinden kaynaklanan demuraj ücreti ve ardiye masrafları ile emtianın tekrar ...’dan ...’a taşınmasında yapılan masraflar ile ...’da oluşan demuraj ücretini talep etmiştir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davacı, davalıya ait emtianın ...’dan ...’a taşınmasında, davalının boşaltma limanındaki acentesi olup, 18.03.2010 tarihli 954086 nolu faturada yer alan terminal, ISPS, ordino, tahliye ve geçici kabul ücretlerinden oluşan 447,20 USD’yi davalıdan talep etme hakkı vardır. Bu durumda, mahkemece, davacının bu faturaya ilişkin talebinin de kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.