MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/11/2012 gün ve 2011/211-2012/177 sayılı kararı onayan Daire’nin 25/09/2014 gün ve 2013/12333-2014/14616 sayılı kararı aleyhinde vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin otopark işletmeciliği alanında faaliyet gösterdiğini, davalının 108'i otomobil, 356'sı motosiklet olmak üzere çeşitli vasıf ve sayıda vasıtayı muhtelif tarihlerde çektirerek muhafaza edilmek üzere müvekkiline teslim ettiğini, müvekkilinin araçların muhafazası için çeşitli giderler yaptığını, ancak davalı tarafından ücretin henüz ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla ve her vasıtanın otoparka çekilmesi için çekici ücreti ve muhafaza ücreti olmak üzere 7.500 TL'nin davalıdan her bir vasıta için tevdi ve çekme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilinin talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili, müvekkilinin yedi emin deposu işlettiğini davalı tarafından kendisine teslim edilen araçların muhafaza ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek işbu davayı açmış ve mahkemece dava reddedilmiştir. Oysa, davacının yedi eminlik kapsamında faaliyet gösterdiği ve davalı tarafından muhafaza edilmek üzere davaya konu araçların da güvenlik görevlileri tarafından tutanak isimli belge ile teslim edildiği tartışmasızdır. Davaya konu araçların tutanak ile güvenlik görevlileri tarafından davacıya teslim edilmesi olgusu karşısında davacı ile davalı arasında sözleşme ilişkisinin kurulduğunun kabulü gerekir.
Bu durumda, davalı taraf akti ilişkinin tarafı olduğuna ve davacının araç sahiplerinden otopark ücretini alamadığı sabit olduğuna göre, davalının sözleşme ilişkisi kapsamında sorumlu bulunduğu kabul edilerek, Karayolları Trafik Kanunu'nun ek 14., Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 21/2-b maddesi ve 03.08.2005 tarih ve 296 sayılı milli Emlak Genel Tebligi hükümleri de nazara alınarak, davacının araç muhafaza bedelinden kaynaklanan alacaklarının belirlenmesi gerekmektedir.
Bu itibarla, yerel mahkeme hükmünün bozulması gerektiğinden, davacı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulüyle Dairemizin 25.09.2014 gün 2013/12333 E, 2014/14616 K sayılı onama ilamının kaldırılarak, yukarıda anılan gerekçeyle hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 25.09.2014 gün 2013/12333 E, 2014/14616 K sayılı onama ilamının kaldırılarak, yerel mahkeme hükmünün davacı yararına BOZULMASINA, temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 28/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.