MAHKEMESİ : ALAŞEHİR 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/03/2014
NUMARASI : 2008/86-2014/161
Taraflar arasında görülen davada Alaşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/03/2014 tarih ve 2008/86-2014/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin TPE nezdinde 2005/03524 numara ile tescilli meyve kasası tasarımının sahibi olduğunu, davalının, müvekkilinin tasarımı karşısında yenilik ve ayırt edici nitelik taşımayan meyve kasalarını üretip satışa arz ederek müvekkilinin tasarımına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek davalının tecavüzünün men'ini ve ref'ini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ürünü ile davacı ürünü arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin faydalı model belgesi bulunan kendi tasarım ürünü kasaları ürettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi rapou ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından üretilen kasaların davacı adına 2005/03524 sayı ile tescilli tasarım karşısında yenilik ve ayırt edici özelliği bulunmadığı, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı izlenimin bariz benzerlik gösterdiği, davalı şirketin dava konusu kasaları üreterek 554 sayılı KHK 'nın 48. maddesi uyarınca davacının tescilli tasarıma tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının davacı adına tescilli 2005/03524 sayılı tasarımına tecavüzünün men'ine ve ref'ine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy