MAHKEMESİ : ANKARA 4. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 15/09/2014
NUMARASI : 2013/335-2014/227
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/09/2014 tarih ve 2013/335-2014/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına tescilli 1998/15410 sayılı "P." markasını davalının ciddi kullanımının bulunmadığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK'nın 14. maddesi uyarınca markanın 25. sınıf mallar yönünden hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu markayı yoğun bir şekilde kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre, bilirkişi raporunda her ne kadar davalının kişisel tercümelerini içeren “pantolon, ceket, tişört, svitşört, kravat, elbise, etek, şapka ve kemer” emtiaları için kesilmiş faturalar nedeniyle markanın 25. sınıfta yer alan bu mallar yönünden kullanıldığı belirtilerek bu mallar dışındaki diğer mallar bakımından markanın iptaline karar verilmesi gerektiği ifade olunmuş ise de, gerek tercüme edilmeyen yabancı dildeki evrakın bu malları içerip içermediğinin kontrol edilememesi, gerekse de söz konusu malların "P." ibareli faturalarda yer alsa bile, belgelerin gerçekten doğruluğu tasdik olunan orijinal belgeler olmaması ve ayrıca söz konusu malların Türkiye’ye anılan iddiaya konu tarih aralığında sokulmuş olduğuna ilişkin dosyaya herhangi bir delil sunulmamış olması nedeniyle, davalı tarafın markayı, tescil kapsamında kalan mallar yönünden kullandığını ispat edemediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davalı tarafça bilirkişi kurulu raporunda belirtilen “pantolon, ceket, tişört, svitşört, kravat, elbise, etek, şapka, kemer “ emtiasına ait Türkiye'deki tekstil firmalarına kesilen faturalarla “P.” markalı gönderildiği savunulmuş ve buna ilişkin fatura örnekleri dosyaya sunulmuştur. Mahkemece bu faturaların gerçekliği ve bu fatura kapsamında Türkiye'ye ürün girişinin kanıtlanamadığından bahisle söz konusu mallar bakımından da iptal kararı verilmiş ise de, davalıdan, bu savunmasını dayandırdığı fatura örneklerinin istenmesi, malın gönderildiği Türkiye'de mukim şirketlerden fatura kapsamında "P." markasını taşıyan mal teslim alınıp alınmadığının sorulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru görülmemiş; bu nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte belirtilen nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy