MAHKEMESİ: İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU 11. ASLİYE
TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/06/2014
NUMARASI: 2013/452-2014/273
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/06/2014 tarih ve 2013/452-2014/273 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki cari hesap ilişkisi bulunduğunu, cari hesabın eksi bakiye verdiğini, müvekkilinin davalıya fazla ödeme yaptığının tespit edilidiğini, davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının %40'dan aşağı olmamak üzere inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının fazla ödeme yaptığını yalnızca kendi defterlerine dayanarak ispat edemeyeceği, bu hususun yazılı delil ile ispatı gerektiği, ödemelerin avans şeklinde yapıldığının kabulü ile hizmetin verilmediği iddiasının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalının kötü niyet tazminatı talebi bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.