MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/04/2015 tarih ve 2014/167-2015/149 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 4734 Sayılı Yasa'nın 4. maddesinde Elektronik Kamu Alımları Platformu'nun kamu alınmaları sürecinde taraf olanların bu sürece ilişkin işlemleri internet üzerinden online işlem yapmalarını sağlayan ... tarafından yönetilen elektronik ortamdır şeklinde tanımlandığını, bu kapsamda ilk çalışmaların 2004 yılında başladığını, kamuoyunda "..." ismiyle bilindiğini, "..." adresinden hizmet verilerek verilen hizmetin giderek genişletilip çeşitlendirildiğini, davalının ... nezdinde "..." ibareli markayı adına tescil edip internet adresi olarak ....com.tr adresini kullandığını, bu durumun karışıklığa sebebiyet verdiğini, 556 sayılı KHK'nın 7/1-f,k maddesi uyarınca davalı markasının tescilinin mümkün olmadığını, davalının eylemlerinin marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, ileri sürerek davalı adına tescilli "..." ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava dilekçesinde belirtilen "...." alan adlı internet sitesinin müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin "..." ibareli markasını ... nezdinde 2010/62675 sayıda tescil ettirdiğini, müvekkil markası haricinde aynı ibareyi taşıyan dört markanın daha bulunduğunu, müvekkiline ait markanın hükümsüzlüğün gerektirir sebebin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davalı markasının tescili kapsamındaki hizmetlerin davacı kurum tarafından sunulan hizmetlerle ilişkili olduğu, davacı tarafından kullanılan işaret ile davalı markası arasında görsel ve sescil benzerlik bulunduğu, davalı markasıyla sunulan hizmetlerden yararlanacakların hizmetlerini kaynağının davacı olduğu yönünde ciddi yanılgı yaşanacağı, davalı tarafından sunulan hizmetlerin davacı kurum tarafından sunulan hizmetlerle bağlantılı olduğu inancıyla tercih edileceği, bu durumun davalı yararına haksız kazanca sebebiyet vereceği, Paris Sözleşmesi'nin mükerrer 2.6. maddesi kapsamına giren işaretlerin yetkili mercilerden izin alınmaksızın marka olarak tescil edilemeyeceği, bu hususun KHK'nın 7/g maddesinde de mutlak ret nedeni olarak düzenlendiği, davalının kamu kurumu niteliğindeki davacının sunduğu hizmetlere dair elektronik sistemin adı olan ve yasal temeli olan "..." ibaresini adına tescil ettirmesinin KHK'nın 7/g maddesine aykırı olduğu, davalının davacı hizmetlerinden ve "..." tanıtın işaretinden habersiz olmasının mümkün olmadığı, unvanından da anlaşıldığı üzere ihale hizmetlerine yönelik faaliyet gösterdiği, bu nedenle marka tescilinin davacı kurumun bilinirliğinden haksız yararlanma amacıyla kötü niyete dayandığı gerekçesiyle davanın kabulüyle davalı adına tescilli 2010/62675 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dilekçesinin davacı vekili tarafından davalı vekili sıfatıyla imzalanmış olması nedeniyle dava dilekçesinin son kısmında yer alan yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına dair istemin maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.