MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/10/2014 tarih ve 2014/87-2014/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, asıl ve birleşen davada; müvekkilinin "..." ibareli markanın sahibi olduğunu, markalarının KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmış olduğunu davalının, bu marka ile benzer nitelikteki “...” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’ye başvuruda bulunduğunu, 2011/55710 kod numarasını alan başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine müvekkili tarafından ...'na itirazda bulunulduğunu, itirazın önce ... ve nihai olarak da ... tarafından reddedildiğini, oysa, müvekkili markasının başvuruyla benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalının haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek, 2013-M-8099 sayılı ... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, kurum kararının hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., aleyhine açılan davanın iki aylık hak düşürücü süreden sonra açıldığını, başvurusunun dava açıldıktan sonra belge eksikliği nedeniyle reddedildiğini, davacının davanın devamında hukuki yararı kalmadığını, marka olarak tescili talep edilen “...” ibaresinin davacıya ait markadan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
.../...
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı tanınmışlık vakıasına da dayanmış ise de, bu gerekçenin itiraz aşamasında ileri sürülmediği gibi, gerek itiraz gerekse yargılama sürecinde tanınmışlığa ilişkin dikkate alınabilecek herhangi bir delilde ibraz edilmediğinden, incelemenin KHK 8/1-b bendi kapsamında yapıldığı, dava konusu başvurunun "..." ibaresinden oluştuğu kapsamında 25.sınıftaki "koruyucu amaçlı olanlar hariç, her türlü malzemeden yapılmış iç-dış giysiler, çoraplar, ayak giysileri, baş giyseleri" mallarının bulunduğu, itiraza dayanak markanın ise "..." ibaresinden meydana geldiği ve koruma kapsamlarında 35. sınıf yanında çekişmeli 25. sınıftaki giysiler emtiasının tamımı da kapsadığı bu haliyle başvuru kapsamındaki mallar ile itiraza dayanak markanın kapsamındaki çekişmeli 25. sınıf emtia yönünden örtüşme bulunduğu, ancak, İngilizce, Fransızca gibi batı dillerinde "sadık, vefalı, bağlı" anlamına gelen başvurunun "..." şeklinde okunacakken, itiraza dayanak markanın yine batı dillerinde "yerel, bölgesel, sınırlı, mevzi" anlamlarına geldiği ve "..." biçiminde telaffuz edildiği; itiraza dayanak markanın ve başvurunun belirlenen anlamı itibariyle yüksek bir ayırt edicilige sahip olduğundan söz edilemeyeceği, ancak artık yaygın bir kullanımı bulunan İngilizcedeki anlamlarının ülkedeki ortalama tüketicinin azımsanamayacak bir kesimi tarafından da bilindiği, genel izlenim olarak ta işaretler arasında hiç bir benzerlik bulunmadığı, çekişmeli mal/hizmetlerin yeterince özenli ortalama tüketicileri yönünden başvuru ile itiraza dayanak markanın bağlantı kurulması dahil karıştırma ihtimalinden söz edilemeyeceği bu nedenlerle ... kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava konusu tescil başvurusu ''...'' ibaresinden oluşmaktadır. Uyuşmazlık konusu olan ve davalı Enstitüce 556 sayılı KHK'nın 7/1- (b) bendi uyarınca redde dayanak kabul edilen birleşen dosya davalısı adına tescilli 2002/35533 nolu marka ise “... ” kelimesinden ibarettir. Her ne kadar yabancı dilde farklı anlamlara gelen kelimeler olmaları nedeniyle davalı başvurusu ile redde mesnet işaret arasında anlamsal bir benzerlik bulunmadığı açık ise de; markaların üzerinde kullanılacağı 25. sınıfta yer alan emtiaların ortalama tüketicileri nezdinde işaretlerin genel görünümü itibariyle karıştırılabileceği, bu nedenle mahkemece işaretler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b bendi anlamında benzerlik bulunduğunun kabulü gerekirken, aksi yönde gerekçeyle davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy