MAHKEMESİ: ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/11/2014 tarih ve 2014/365-2014/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete taşıma hizmeti (buğday kepeği nakliyesi) sunduğunu, bu hizmet nedeniyle iki ayrı fatura düzenlendiği halde ödeme yapılmadığını, buna dayanılarak icra takibi başlattıklarını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve alacağın yüzde 40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu, iddia edilen faturaların müvekkiline tebliğ edilmediğini, müvekkilinin davacı ile hiçbir ticari ilişkisinin bulunmadığını, davacı şirketi tanımadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunun sabit olduğu, Gümrük Müdürlüğünden gelen özet gümrük beyannamesinde gönderilenin davalı şirket olduğunun açıkça yer aldığı, taşımayı yapan araçların bir kısmının davacı şirketin araçları olduğu, ticari ilişki bulunmadığı belirtilmesine karşın gönderilen faturanın yükümlülük kapsamında olanının BS beyannamesi ile Vergi Dairesine bildirilmiş olduğu, bunun yanlışlıkla bildirildiğinin belirtilmesine karşın bu hususta vergi dairesine düzeltme beyannamesi verilmemiş olduğu, her iki şirketin hissedarları ve yöneticilerinin aynı kişi olduğu, davalının itirazın yerinde olmadığı, alacağın likit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ve alacağın yüzde 40'ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 670,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.