MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/05/2015 tarih ve 2015/50-2015/95 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkili şirketin ...'nın aynı unvanla işletmecisi olduğunu, 1966 yılından bu yana Turizm Müessesesi İşletme Belgesi'ne sahip bulunduğunu ve bu tarihten bu yana bu adla işletildiğini, davalının "..." adıyla otel işletmesinin işletme adına saldırı ve haksız rekabet teşkil ettiğini, gerek TTK’nın 52, 55 ve Turizm Teşvik Yasası uyarınca çıkarılan yönetmeliğin 20. maddesine göre haksız rekabet niteliğinde olduğunu ileri sürerek, davacı şirketin unvanına yönelik haksız saldırının yasaklanmasına, haksız rekabetin önlenmesine, davalı adına ... adı ile tescil yapılmışsa silinmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesiyle davalı adına tescilli "..." markasının hükümsüzlüğüne de karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı taraf davaya cevap vermemiş, ancak davalı vekili yargılama sırasındaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, "..." ibaresinin 43. sınıf hizmetler bakımından öncelik hakkının davacı şirkette olduğu, davacı şirketin aynı zamanda ticaret unvanının kılavuz sözcüğünü oluşturan "..." ibaresi nedeniyle davalı adına tescilli "..." markasının KHK'nın 8/1-b ve 8/3 maddeleri uyarınca hükümsüzlüğünü talep edebileceği gerekçesiyle, davacı ... hakkındaki ve haksız rekabet, tecavüzün menine ilişkin önceki karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, davalının 2008/28163 sayılı "..." ibareli markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.