MAHKEMESİ : ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/01/2015 tarih ve 2014/496-2015/29 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ... arası taşıma hizmeti verdiğini, buna dair düzenlenen toplam 13.900 USD tutarındaki iki adet nakliye faturasından sadece 1.350 USD'sinin ödendiğini, bakiye alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın haksız olduğunu, sunulan ödemeye ilişkin belgenin müvekkili ile ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, 02.03.2013 tarihli tediye makbuzuna istinaden 3.000 USD'nin davacı şöförü ...'e, 28.02.2013 tarihinde 4.000 USD'nin davacı talimatına binaen ... hesabına, 02.04.2013 tarihinde 1.350 USD'nin bizzat davacı şirket hesabına, bakiye 5.550 USD'nin yine davacı şoförüne yurt dışında ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı yetkilisinin takibe itiraz ederken taşıma ilişkisini ikrar edip borcu ödediğini ileri sürmekle ispat yükünü üzerine aldığı, sunulan tediye makbuzu hususundaki isticvapta davacı yetkilisinin "3.000 USD bedelli tediye makbuzu altındaki imzanın kendisine ait olmadığını ve makbuzda belirtilen bedelin ödenmediğini" beyan ettiği, davalı tarafından 3.000 USD ve 5.500 USD'nin alacaklının şoförüne elden ödendiğini savunmasına yazılı delil sunulmadığından itibar edilmediği, 4.000 USD tutarındaki bedelin ... hesabına ödendiğinin savunulmasına ise ilgilinin davacıyla bağlantısını gösteren hiç bir delil sunulmadığından ödemenin davacı adına yapıldığı iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 22.440,65 TL asıl alacak (12.550,00 USD nin karşılığı olan) ve asıl alacağa işleyecek değişen oranlarda avans faizi, masraflar ve vekalet ücreti ile birlikte tahsili hakkında yapılan takibe borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına, fazlaya ilişkin isteminin reddine, 22.440,65 TL asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
Dava, CMR taşımasına ilişkin düzenlenen navlun faturalarının tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, dava konusu navlun faturalarına konu ücretlerin bir kısmının davacı şirket sürücüsüne tediye makbuzu karşılığında ödendiğini, bir kısmının ise yine davacı şirket sürücüsü hesabına gönderildiğini savunmuş, buna ilişkin tediye makbuzu ve banka dekontu sunmuş, davacı ise ödeme yapılan ve adına havale gönderilen kişilerin kendisinin sürücüsü olmadığı yönünde bir itiraz ileri sürmemiştir. 6102 sayılı TTK'nın 879. maddesinde taşıyıcının, taşımanın yerine getirilmesi için yararlandığı kişilerin görevlerini yerine getirmesi sırasındaki fiillerinden kendi fiili gibi sorumlu olduğu belirtilmiş, ayrıca ... Konvansiyonu'nun 3. maddesi "Bu Sözleşmenin uygulanması bakımından taşımacı, çalıştırdığı kişilerin ve taşımanın yapılması için hizmetlerinden yararlandığı diğer kimselerin görevleri sırasında hareket ve ihmallerinden sanki bu hareket ve ihmalleri kendisi yapmış gibi sorumlu olacaktır" şeklinde düzenlenmiştir. Bu hükümlere göre sürücüler, taşıyıcı tacirin bağlı yardımcılarından olup taşıma ile ilgili sözleşmeleri tacir adına yapabilirler ve yapılan sözleşmelerle ilgili ücret tahsiline de yetkilidirler. Bu itibarla dava konusu navlun faturalarına konu taşımalarda görevlendirilmedikleri yönünde davacının açık bir savunmasının bulunmaması da gözetilerek, bu sürücülere makbuz karşılığı yapılan ödemelerin ve hesaplarına gönderilen havalelerin davacıya yapılan ödeme olduğunun kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy