MAHKEMESİ : İZMİR (KAPATILAN) 9. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
TARİHİ : 26/06/2014
NUMARASI : 2014/188-2014/196
Taraflar arasında görülen davada İzmir (Kapatılan) 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/06/2014 tarih ve 2014/188-2014/196 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı müvekkilinin boya sektöründe faaliyet gösteren şirket olduğunu, davalının 06/04/2006-15/07/2010 tarihinde kalite kontrol laboratuarında teknisyen olarak çalıştığını, davalının istifa etmek sureti ile ihbar öneline uymadan ve hiçbir gerekçe göstermeden iş yerinden ayrıldığını ve rakip firmalarda işe başladığını, davalının müvekkilinin tüm ticari bilgi ve sırlarını rakip firmada kullanmak suretiyle müvekkilini mağdur ettiğini ileri sürerek, 13.764,00 TL cezai şartın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya konu sözleşmenin işe başlama sırasında boş olarak imzalatıldığını, müvekkilinin haklı nedenle işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kalite kontrol teknisyeni olan davalının üretim bölümünden gelen ürünlerin şartnameye uygunluğunu test ve renk kontrollerini yaptığı, dolayısıyla yapılan faaliyetin nitelikleri gereği olarak BK'nun 349 maddesi hükmü gereğince rekabet yasağının ancak davacı iş verenin iş sırrı sayılabilecek üretimlerin formül içeriklerine, üretilen malların özel bilgilerine vuku bulabilecek bilgi veya sırları başka bir firmaya aktarmak suretiyle iş verene zarar vermesi halinde söz konusu olacağı, davalının teknisyen olarak ifa etmiş olduğu işten dolayı bu şekilde davacının somut zararına yol açacak rekabet yasağını ihlal edici teknik bilgi veya sırlara vuku bulduğunun dosya içeriğiyle ispat edilemediği, iş sözleşmesindeki cezai şart düzenlemesinin BK'nun 349. maddesine uygun bir rekabet sözleşmesi yasağına uygun nitelikte olmadığı, cezai şart düzenlemesinin unsurlarının bu yönüyle eksik olduğu, dolayısıyla davacı iş verenin söz konusu rekabet yasağı düzenlemesiyle korunmasını gerektirecek hukuki bir dayanağın olmadığı, bu itibarla cezai şartın sadece davalı işçi aleyhine konulmuş bir şart niteliğinde olup, davacının bu düzenleme gereğince davalı işçiden alacak talep etmesinin mümkün olmayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 06/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy