MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2015 tarih ve 2014/430-2015/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, tarafların ....'nin hissedarı olduklarını, ödenmiş sermayesinin 2/3 'üne sahip olan müvekkillerinin 31/10/2011 günlü ortaklar kurulu kararı ile davalının altı yıldan beri sürdürdüğü müdürlük görevine son verdiklerini, müdürlük görevine son verilmesine rağmen şirkete ait tek faal durumda bulunan Soğuk Hava Deposunu bugüne kadar yeni müdürlere teslim etmediğini, bu hususta men'i müdahale ve murazanın giderilmesi konulu derdest dava bulunduğunu, davalının elektrik faturaları dışında hiç bir şirket harcanmasına katılmadığını, şirket karını kendi şahsi hesabına yatırmakla, bu hesaptan şirket için yaptığı ödemelerin sanki kendi hesabından aktarılmış gibi gösterip şirketin borçlandırıldığını, şirket gelirinin bilançoya yansıtılmadığı için zarar gösterildiğini ileri sürerek, belirsiz alacak davası olarak açılan davada şirket gelirlerinin tespiti ile müvekkillerinin hissesine isabet eden kar paylarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın 6102 sayılı TTK'nun 611. maddesinde düzenlenen haksız alınan kar paylarının iadesi davası olduğu, davacıların ileri sürdüğü vakıanın ispatlanması halinde davalının haksız aldığı kar payını ortaklara değil de şirkete iadesine karar verilmesi gerekeceğinden davanın davacısının .... olması gerektiği gerekçesiyle, davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve işbu davanın varlığı ileri sürülen dolaylı zarar nedeniyle davacı şirket ortakları tarafından yönetici aleyhine açılmış bir sorumluluk davası niteliğinde olmasına, gerek 6762 sayılı Kanun'un 556. maddesiyle uygulanması gereken 309. maddesine ve gerekse de 6102 sayılı Kanun'un 644a maddesi uyarınca uygulanması gereken 553 ve 555. maddelerine göre, limited şirket ortaklarının, “tazminatın şirkete verilmesi” kayıt ve koşuluyla bu nitelikteki hukuki sorumluluk davasını açabilmelerinin mümkün olması nedeniyle mahkemenin bu davayı münhasıran şirketin açması gerektiğine dair gerekçesi hukuka uygun değilse de; davacıların tazminatın bizzat kendilerine ödenmesini istemelerinden ötürü, açılan bu davanın, dinlenemeyecek olması nedeniyle reddi gerekmekle, sonucu itibariyle doğru olan yerel mahkeme kararına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.