MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
.
Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2014 tarih ve 2014/464-2014/390 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya yurt dışına taşıma hizmeti verildiğini, davalının gönderdiği mutabakat mektubunda 31/12/2008 tarihi itibariyle 9.000 Amerikan Doları borcunun olduğunu kabul ettiğini, bu mutabakat tarihinden sonra da davalıya ...arasında taşıma hizmeti verilerek 05/01/2009 tarihli 4.300 USD tutarındaki faturanın tanzim edilerek 07/01/2009 tarihinde 700 USD tahsilat yapıldığını, netice itibariyle müvekkilinin davalıdan bakiye alacağının 12.600 USD olduğunu, borcun ödenmemesi üzerine...İcra Müdürlüğü'nün 2009/24197 sayılı icra dosyasından başlatılan takibe davalının itiraz ettiğini iddia ederek, itirazın iptaline ve %40 oranında icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında 2008 yılında başlayan ve biten bir ticari ilişki olduğunu, bu ticari ilişki çerçevesinde davacının davalıya taşıma hizmeti verdiğini ve verdiği taşıma hizmeti bedelinin tamamının davalıya ödendiğini, davalının davacıya borcunun kalmadığını, bu taşıma işlerinin haricinde davalının bilgisi dışında ... isimli bir şahsın talebiyle davacının birtakım taşıma işleri daha yaparak ilave faturalar düzenlediğini, bu nedenle davanın bu şahsa ihbar edilmesi gerektiğini, davalının kabulünde olan taşımalar yönünden davalının davacıya borcunun bulunmadığını savunarak davanın reddine ve müvekkili lehine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.
İhbar olunan ... vekili; sorumluluğunun olmadığını beyan etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının davalıdan taşıma hizmetlerinden ötürü 37.200 USD talep edebileceği, davalı tarafından 23.200 USD ödeme yapıldığı, bu ödemelere ilave olarak davacı defterlerinde davalıdan yapılan diğer tahsilatlar toplamının 13.000 USD olduğu, bu surette davalı ödemelerinin toplam 36.200 USD olduğu, bu tutarın davacı alacağı olarak belirlenen 37.200 USD'den mahsubu ile davacının davalıya verdiği taşıma hizmetinden kaynaklanan bakiye alacağının 1.000 USD olduğu, her ne kadar davacı yan takipte işlemiş faiz talep etmiş ise de; davalı yanı takipten önce temerrüde düşürdüğünün kanıtlanamadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalının ...İcra Müdürlüğü'nün 2009/24197 E sayılı takip dosyasına itirazının İİK 67/1 mad gereğince kısmen iptali ile; 1.000 USD asıl alacağın takip tarihinden itibaren 3095 sy 4/A mad gereğince ve yıllık %8 oranını geçmemek suretiyle döviz faizi ile ve tahsil tarihindeki TCMB efektif satış kuruyla belirlenecek TL karşılığının davalıdan tahsili için takibin devamına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına mahkemece hüküm tesisinde 19.02.2009 tarihli mutabakat mektubunun esas alınmamış bulunmasına göre davalı vekilinin aşağıda yazılı bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, İİK 67 maddesine dayalı itirazın iptali istemine ilişkindir.
Yargılama sırasında bilirkişilerden kök ve ek raporlar alınmış, davacının ticari defter ve kayıtları esas alınmak suretiyle yapılan inceleme sonucunda ek raporda belirlenen 1000 USD davacı alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Oysa kök raporda da belirtildiği üzere davacının 2008 ve 2009 yıllarına ait yevmiye ve envanter defterlerinin kapanış tasdiki bulunmadığından bu defterlerin sahibi lehine delil teşkil etmesi mümkün değildir.
Bu halde, davacıya bu defterleri dışında, dava konusu alacağının tesbiti için delillerini sunmak ve bu konuda isbat külfeti kendisine düşen davacıya isbat hakkı tanınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
3-Davacı, davalının ticari defterlerine de delil olarak dayanmış olup ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmesi hususunda davalıya çıkarılan 05.04.2011 günlü muhtıra tebliğ edilemediği halde, muhtıranın usulüne uygun şekilde tebliğine tevessül edilmeden ve davalı defterleri incelemeksizin karar verilmesi de doğru görülmemiştir.
4-Kabul şekli bakımından, yabancı para üzerinden hüküm kurulmuş olmasına göre temerrüt faiz oranı olarak CMR 27/1 maddesinde öngörülen % 5 yerine, özel hüküm varken uygulama yeri bulunmayan 3095 sayılı Yasa hükümlerine göre faize hükmedilmesi de isabetli değildir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
.
Full & Egal Universal Law Academy