MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... (....) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/03/2016 tarih ve 2015/164-2016/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların müvekkili şirketin ortağı olduğunu, şirketten borç para aldıklarını, yapılan ihtara rağmen davalıların şirkete olan borçlarını ödemediklerini, şirket kayıtları ile alacağın sabit olduğunu ileri sürerek davalı ...'den 66.707,00 TL, davalı ...'den 21.794,00 TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, davacı tarafından verilmiş bir borcun bulunmadığını, ödemelerin müvekkillerinin alacaklarına istinaden yapıldığını, davacı tarafın borç verilmesi için bu ödemelerin yapıldığını ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davacının yapılan ödemelerin borç olarak verildiğini iddia ettiği, davalı tarafın ise bu ilişkiyi reddederek yapılan ödemelerin alacaklarına istinaden yapıldığını savunduğu, bu durumda davacının ödemeleri borç olarak verdiğini ispat etmesi gerektiği, ispat bakımından şirketin üçüncü kişilerle yaptığı sözleşmeler ve şirket ortakları ile yaptıkları sözleşmeler bakımından bir fark bulunmadığı, bu nedenle davacının kendi tuttuğu ticari defter ve kayıtların hukuki ilişkiyi ispat için yeterli olmadığı, davacı tarafından sunulan ödeme makbuzu başlıklı davalı ... imzası taşıyan belgelerde yapılan ödemelerin borç olarak verildiği yazılı olmadığına göre mevcut bir borcun ödendiğini, yine davacı tarafın davalı ...'e verdiği, 34.500,00 TL ve 4.500,00 TL miktarlı çeklerin borç olarak verildiğini ileri sürmüşse de çeklerin kural olarak ödeme vasıtası olduğu, ödenen paraların borç olarak verildiğine ilişkin bir açıklama bulunmadığı, davacı tarafın hukuki ilişkiyi ispatlayan ve borçluların imzasını içeren senet ibraz edemediği, yemin teklifi hatırlatıldığı, davacı tarafın yemin teklifinde bulunduğu, davalıların şirket tarafından yapılan ödeme ve verilen çeklerin şirketten olan alacaklarına istinaden yapılan ödemeler olduğuna dair yemin ettiği, bu durumda davacı tarafın davasını her iki davalı yönünden de kesin delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.