MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.06.2016 tarih ve 2014/162-2016/130 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı yanın 2012/0036 sayılı tasarım için başvuru yaptığını, müvekkilinin itirazı üzerine davalının başvurusunun TPE tarafından red edildiğini, daha sonra davalının önceki tasarımına benzer 2013/02244 sayılı çoklu tasarım için başvuru yaptığını, davalının tescilinin kötü niyetli olduğunu, davalının tescilinin yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinden yoksun olduğunu iddia ile 2013/02244 sayılı tasarımının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin tasarımının yeni olmadığı iddialarının gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin tasarımı ile davacının tasarımı arasında pek çok farklılık bulunduğunu, müvekkilinin tasarımının yenilik ve ayırt edici özellik taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 2013/02244 sayılı “kase” ürünü adlı endüstriyel tasarım tescil belgesinin davacı 2006/05996 sayılı tasarımı karşısında her iki tasarımın da aynı özellikleri taşıdığı, bilgilenmiş kullanıcı gözünde dahi davalı tasarımının davacı tasarımından ayrıt edici niteliği bulunmadığı, söz konusu tasarımla ilgili geniş seçenek özgürlüğüne rağmen davalının ayniyet derecesinde benzer olan kase ürünü adlı davacı tasarımına benzer ve yenilik kriteri taşımayan, ayırt edici niteliği de bulunmayan, kase ürün adlı tasarım için tescil belgesi aldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2013/02244 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.