MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/05/2016 tarih ve 2015/737-2016/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, doğal ürün pazarlama işiyle iştigal eden müvekkilinin dava dışı firmadan sipariş verdiği 250 paket harnup özü pekmezinin davalı tarafından taşındığını, meydana gelen trafik kazası sonucu 117 paket emtianın zayi olduğunu, her pakette 12 adet kavanozun bulunduğunu, böylece müvekkilinin 12.145,72 TL zarara uğradığını, ayrıca 200 TL'de çekici masrafı yaptığını ileri sürerek 12.345,72 TL maddi tazminatın 23.08.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini, 10.000 TL manevi tazminatın da hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı uyarınca ... ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında bir taşıma sözleşmesinin bulunmadığını, taşımayı yapan aracın zilyetliğinin 3. kişiye devredildiğini, delil olarak sunulan faturaların gerçeği yansıtmadığını, çekici parasının davacı tarafından ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava dışı sürücünün tam kusuru ile meydana gelen kaza sonucu davalı adına kayıtlı araçla taşınan emtianın zarar gördüğü, Karayolları Trafik Kanununun 85. maddesi uyarınca kusuru olmasa bile işletenin meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşıma sözleşmesine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup davacı, pekmez emtiasının davalı tarafından taşınması esnasında zayi olduğunu ileri sürmüş, davalı ise taraflar arasında taşıma sözleşmesinin bulunmadığını, davacının, dava dışı ... Meydan'a taşıma yaptırdığını savunmuştur. 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 36. maddesinde bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu, 2918 sayılı Karayolları
Trafik Kanunu, diğer ilgili mevzuat hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir. Bu durumda mahkemece, tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilerek aralarında bir taşıma ilişkisinin kurulup kurulmadığının tespiti, taraflar arasında bir taşıma sözleşmesinin bulunması halinde 6102 sayılı TTK'nin taşıma işlerine ilişkin 850 vd. maddeleri uyarınca davalının sorumluluğunun değerlendirilmesi, sözleşmenin kurulmadığının anlaşılması halinde ise taşıma esnasında meydana gelen hasardan davalının işleten olarak sorumlu olmayacağının gözetilmesi ile ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın haksız fiile dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu kabul edilerek davalının Karayolları Trafik Kanununun 85. maddesi uyarınca işleten olarak sorumlu tutulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 16/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy