MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15.03.2016 tarih ve 2012/542-2016/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan ...'nın davalı şirketin ortağı olduğunu, müvekkili şirkete ait 55 K 0351 plakalı aracın davalı şirkete kullanılmak üzere teslim edildiğini, gönderdikleri ihtara rağmen aracın iade edilmediğini, davalı şirketin sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 55 K 0351 plakalı aracın taraflarına iadesini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aracın uğradığı değer kaybı ve kullanıldığı süre içinde araçtan elde edilmesi muhtemel kazancın karşılığı olarak 1000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu aracın davacı şirkete ait olduğu, davacının 19.09.2013 tarihli dilekçesiyle aracın Mustafa Coşkun'un kullanımında olduğunu beyan ettiği, davalıların pasif husumet ehliyeti bulunmadığı, ödünç sözleşmesinin varlığının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı şirket vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.