MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/03/2016 tarih ve 2014/116-2016/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl davada davalı birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili müvekkilinin davalı taraf için yapılan taşımalar nedeniyle 28.637,34 TL alacaklı olduğunu, bu alacaklar için iki adet fatura keşide edildiğini ve bu faturalara istinaden icra takibi yapıldığını, davalı tarafından kötüniyetle itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminata karar verilmesini istemiştir. Birleşen davada, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Asıl davada davalı vekili müvekkili ile davacı arasındaki iş ilişkisi uyarınca davacının hak ediş tutarı 101.028,22 TL'nin banka havalesi ile ödendiği, bu nedenle borcun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Birleşen davada, müvekkili şirketin nakliye işinde çalışan şoförlerin konaklama, yemek ve maaş ödemeleri nedeniyle birleşen davalıdan alacaklı bulunduğunu bu alacak nedeniyle 91.820TL'lik fatura keşide edildiğini, işbu faturaya dayalı olarak müvekkili tarafından 54.251,90TL'lik takip yapıldığını, birleşen davalı tarafından kötüniyetle itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, asıl davada taraflara ait ticari defterler üzerine yapılan bilirkişi incelemesinde, davacı alacağının 27.646,90 TL olarak tespit edildiği, davalının borcunun olmadığını ispat edemediği, birleşen davada birleşen davacı tarafından iş ilişkisi uyarınca traktörlerin şoförlerine ödenen ücret ve sigorta bedelleri ile yemek ve konaklama maliyetleri sebebiyle birleşen davalıdan alacaklı olduğu ve bu nedenle 12/02/2014 tarihli fatura düzenlendiği iddia edilmişse de taraflar arasında faturaya konu bedellerin birleşen davalı tarafından karşılanacağına dair yazılı bir sözleşme bulunmadığı, takibe konu faturanın tebliğ de edilmediği,
birleşen davacının alacağını usulüne uygun delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile itirazın iptaline asıl alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, asıl davada davalı, birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.733,91 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.